Zandvoort 30-08-'05
België 31-08-05
Frankrijk 31-08 - 11-09-'05
Spanje 11 - 23-09-'05
Marokko 23-09 - 10-10 / 08-03 - 08-06
West-Sahara  
Mauritanië 14 - 17-10-'05
Senegal 18-10 - 25-11-'05
Gambia 04-11 -10-11
Mali 26-11 - 18-12
Burkina Faso 19-12 -
Niger 25/26 - 31-12, 16-01 '06 - 18-02-'06 /
Benin 18-02 - 08-03-'06
Niger 10-06 - 26-06-'06
Tsjaad 06-06 - 30-06-'06
Kameroen 30-06 - 21-07-'06
Gabon 03-07 - 09-08-'06
Congo 23-07 - 09-08'06
DRC  
Angola 09-08 -
Namibië 09 -
Zambia  
Botswana  
Namibië 09 -
Zuid Afrika 02-11-'06 -13-04-'07
Mozambique 13-04 - 28-04-'07
Malawi 28-04-'07 -
Tanzania  
Kenya  
Ethiopië  
Djibouti  
Soedan  
Egypte  
Libië  
Tunesië  
Grensdag Kameroen - Gabon
   
  Dag 324, Zondag 23 juli Route Yaoundé – Eking
  Grensformaliteiten Kameroen- Bitam en grensformaliteiten Gabon – Oyem
   
 

Kilometerstand begin 45.093

  Kilometerstand eind 45.500
  Km vandaag 407
  Km totaal 30.237
  Vertrektijd 11.23 uur
  Aankomsttijd 17.15 uur
  Aantal uren onderweg bijna 6 uur
   
 

Eindbestemming vandaag is Libreville, Gabon. Volgens ruwe schatting 700km over een geasfalteerde weg. Een optimistisch plan en we zien wel hoe ver we komen.

  De ochtend verloopt traag en we verlaten het hotel pas rond half elf. In de zijspiegel zien we hoe een taxi verwoedt pogingen doet onze aandacht te trekken. Hij komt langszij rijden en de passagier zwaait wild met de armen. Verbaasd staren we naar de drukbewegende man en vragen ons af wat hij in hemelsnaam wil. Een beetje ongemakkelijk besluiten we te stoppen. De man struikelt over z'n eigen voeten wanneer hij de taxi uitspringt en gehaast naar ons toe rent. Bij mijn raam aangekomen verschijnt de grootste glimlach en een blik van dankbaarheid. De man legt uit dat hij gisteren onze auto bij het hotel had zien staan. Omdat hij niet zijn ‘spullen' bij zich had besloot hij ons vandaag op te zoeken. Gelukkig was hij nog net op tijd. De man geeft mij een boekje in handen en stamelt in opwinding dat al zijn gegevens, inclusief mailadres, daarin te vinden zijn. Hij wenst ons een goede reis, geeft nog een keer een hand en loopt terug naar de taxi. Peter en ik moeten lachen om zijn enthousiaste manier van benaderen en vervolgen onze weg. Ik bekijk het boekje en word abrupt stil door de titel;
  “AfricAura; The African Way”.
   
 

De man was blijkbaar niet alleen enthousiast over onze auto. Hij herkende ‘zijn' naam. Zoals ik nu ‘onze' naam herken. Na het lezen van het voorwoord staan er tranen in mijn ogen. Sommige stukken tekst verwoorden exact de achterliggende gedachte die wij hadden en zo de naam The African Way bedachten.

 

Joseph Danjie, cameraman van beroep, probeert een heel mooi en bijzonder project op te zetten. Met onder andere als doelstelling de schoonheid van Afrika te laten zien en hiermee een stimulans te zijn voor haar bevolking en de toekomst van dit continent.

   
 

Tijdens onze autorit lees ik het boekje door en bekijk de foto's van de schilderijen. Ondertussen mijmer ik over wat reizen kan betekenen. Hoe groots het is wat we meemaken en ervaren. En dat het grootse soms in de kleinste ontmoeting kan zitten.

  Hoe deze mooie en waardevolle ontmoetingen ontstaan in een niet dagelijks leven. Omdat een reiziger niet in de anonimiteit kan leven van de grote stad. Een reiziger valt op en trekt aandacht. Een reiziger wordt met nieuwsgierigheid bekeken en vaak vol warmte ontvangen. Een reiziger heeft tijd en staat (daarom) open voor contact. Want een reiziger is afhankelijk van anderen om nieuwe indrukken op te doen of te begrijpen. En voor een reiziger zijn er gelukkig geen andere zaken die hem opslokken of zijn leven beheersen.
   
  15.25u Grensformaliteiten in het dorpje Eking. Soepel. We hebben Kameroen achter ons gelaten. Met warme gevoelens kunnen we terugdenken aan dit land en de bevolking.
   
 

16.21u Grensformaliteiten in Bitam. Opnieuw vriendelijk en zonder problemen. De grens is het enige bewijs dat we in een ander land zijn. De omgeving blijft onveranderd. En ook de mensen in de kleine dorpjes waar we doorheen rijden zwaaien nog steeds met dezelfde vrolijkheid.

   
 

17.15u Oyem. We rijden een rondje door het dorp, maar dat stelt niet veel voor. Hoewel het volgens de Michelin kaart een grote stad is - misschien dat de voorwaarden voor een grote stad in Gabon anders zijn dan we gewend zijn-. Het is zeker dat we Libreville niet halen vandaag, dus we checken in bij hotel ‘M'Vet Palace'. Prima hotel en na een redelijke maaltijd duiken we vrij moe ons bed in. Morgen vroeg op om alsnog Libreville te bereiken.

   
   
  Dag 325, Maandag 24 juli Route Oyem – Ndjolé - Libreville
   
 

Kilometerstand begin 45.500

  Kilometerstand eind 46.060
  Km vandaag 560
  Km totaal 30.797
  Vertrektijd 07.45 uur
  Aankomsttijd 17.45 uur
  Aantal uren onderweg 10 uur
   
  Getankt in Ndjolé: 45.789km 20ltr voor CFA 8000
  Getankt in Libreville: 46.006km 104ltr voor CFA38.500
   
 

06.00u Wekker.

  07.45u Vertrek
  Geen asfalt, maar een piste met de bekende gaten en kuilen.
   
 

11.32u DE EVENAAR 45.741km staat op de teller…

  14.00u NDjolé. We moeten tanken, maar het tankstation heeft geen diesel! We moeten diesel vinden aangezien we niet voldoende hebben om Libreville te bereiken. Bij een verlaten erf achteraf vinden we dieselvaten en met de extra voorzorg van een filter tanken we 20 liter bij. De slimme jongens vragen een prijs van 400CFA i.p.v. de 370CFA bij het station. Nog steeds goedkoper dan in Kameroen.
   
 

17.45u Libreville. Een grote uitgestrekte voorstad met marktjes, winkeltjes, veel taxi's en heel veel mensen. Het centrum doet westers aan. Brede straten, een aantal hoge kantoorgebouwen en af en toe redelijk moderne winkels. Het oogt rijker dan Yaoundé. Wat kan kloppen aangezien Gabon een rijk land is; olie!

  We kiezen voor het Meridien hotel om een paar nachten door te brengen. De komende dagen moeten de visa voor Angola en de DRC geregeld worden. Daarbij willen we het blokkenmonster na laten kijken en verder kunnen deze dagen goed gebruikt worden voor een update van de site.
   
 

Dag 326 -329 respectievelijk dinsdag-woensdag-donderdag-vrijdag 25, 26, 27, 28 juli. Bijna niet met de auto gereden.

   
 

Mm, visum voor Angola gaat niet vlekkeloos. Dinsdagmiddag wordt ons gezegd woensdagochtend terug te komen. En woensdagochtend krijgen we te horen dat we donderdag terug moeten komen. Gelukkig lukt het DRC visum in één dag en zijn we vrijdag alsnog in het bezit van Angola (expres visum a 90.000 CFA of 137 Euro pp). Om via Cabinda (Angolese enclave) te reizen is een “multipe entry” visum – ordinario genoemd- met begeleidingsbrief vereist.

   
 

Deze dagen begin ik toch meer en meer last te krijgen van mijn onderrug. Woensdag kan ik bijna niks meer en na een zoektocht beland ik op de pijnbank van een fysiotherapeut.

  Het blijkt dat mijn onderste ruggenwervels niet goed op de plaats staan. Deze man kent mij niet zoals Tom (onze eigen lieve sadist in Zandvoort) en ik krijg dus ook geen zachte behandeling…
  Ondertussen brengt Peter de auto weg voor controle. Slecht nieuws; de rubberen beschermers rond de reactie armen zijn versleten. Het is niet veilig om hiermee door te rijden. En, zo vertelt de garagehouder aan Peter, deze rubbers zijn niet voorradig waarbij de besteltijd kan oplopen tot een maand!
  Maar opnieuw is er een opmerkelijke ontmoeting. Deze keer met de Britse consul, Sir David Harwood. Een enorm vriendelijke man èn eigenaar van een Defender 110 Tdi. Hij biedt aan om de armen van zijn Landrover te halen en bij ons te plaatsen. In plaats van weken wachten is het binnen anderhalve dag geregeld. Vrijdagavond brengen wij een bezoek aan zijn galerie. Naast zijn werk als consul is hij ook fotograaf. Er hangen mooie foto's van Gabon aan de muren en we worden nog nieuwsgieriger naar de schoonheid van dit land. Ik heb een heel leuk gesprek met zijn vrouw Marante en het is jammer dat wij zaterdag moeten vertrekken. We hadden graag nog een keer met hun gegeten. Maar voor het eerst in onze reis hebben wij een lodge geboekt en worden wij maandagochtend verwacht. Er is deze keer geen ruimte om ons vertrek uit te stellen.
   
   
  Dag 330, Zaterdag 29 juli Route Libreville - Lambaréné
   
 

Kilometerstand begin 46.060

  Kilometerstand eind 46.300
  Km vandaag 240
  Km totaal 31.037
  Vertrektijd 13.50 uur
  Aankomsttijd 17.50 uur
  Aantal uren onderweg 4 uur
   
 

Uiteindelijk vertrekken we pas rond twee uur. De werkzaamheden aan de auto namen meer tijd in beslag dan verwacht (hoe verrassend).

Iets voor zessen bereiken we Lambaréné waar we de nacht doorbrengen in Ogouee Palace.

   
   
 

Dag 331, Zondag 30 juli Lambaréné – Yombi – Mandji - Ndougou

   
 

Kilometerstand begin 46.300

  Kilometerstand eind 46.622
  Km vandaag 324
  Km totaal 31.361
  Vertrektijd 07.50 uur
  Aankomsttijd 17.40 uur
  Aantal uren onderweg bijna 10 uur
   
  Getankt in Lambaréné 46.392km 13,5ltr voor CFA 5000 (CFA 370/liter)
   
 

In principe kan je concluderen dat het wegdek in Gabon wat aandacht kan gebruiken. Het zijn voornamelijk pistes en ik begin me redelijk te ergeren aan het continue geschud en getril veroorzaakt door de wasbordwegen.

   
 

Ons reisdoel is Ndougou. Een route die niet veel wordt bereden en volgens de Nederlander in Port Gentil bij wie we ons verblijf in Loango Parc hebben geregeld, is het lastig te vinden. Dat blijkt enorm mee te vallen.

  Bij Yombi verlaten we de N1 (waardeloze weg!) om via pistes naar Ndougou te rijden. Deze pistes zijn heel goed begaanbaar en tussen Yombi en Mandji passeren we veel kleine dorpjes. Na Mandji verandert de savanne-achtige omgeving in een groen bosrijk gebied. Om Ndougou te bereiken moeten we een stuk land van Shell doorsteken. Via kleine pistes bereiken we de slagbomen en daar wordt ons naar een laissez faire gevraagd. Juist. Dat hebben we niet. Na een telefoontje krijgen we alsnog toestemming van de beveiliging. Een auto haalt ons op en met knipperlichten aan volgen we deze auto met 45km/u. Langs de weg liggen olieleidingen en we rijden langs een aantal kleine oliepompen. Het is een land in een land.
  Na 20km bereiken we weer slagbomen en verlaten het grondgebied van Rabi Shell.
   
 

17.30u Ndougou. Een klein gehucht met tot onze grote verbazing een motel. Een kamer met een matras en 30 meter verderop een gat in de grond dat dienst doet als wc. Alles wat we nodig hebben. Zelfgemaakte zuurkool, een biertje, spelletje kaarten en slapen. Beetje rumoerige nacht want de plaatselijke discotheek bevindt zich in ons motel.

   
   
  Dag 332, Maandag 31 juli Route Ndougou – National Parc Loanga
   
 

Kilometerstand begin 46.624

  Kilometerstand eind 46.688
  Km vandaag 64
  Km totaal 31.425
  Vertrektijd 11.00 uur
  Aankomsttijd 13.00 uur
  Aantal uren onderweg 2 uur
   
  11.00u Opgehaald door mensen van Parc Loanga die ons voorrijden naar de lodge waar we de komende week gaan doorbrengen
   
   
 

Dag 333 – 334 – 335 – 336 – 337 - 338 respectievelijk dinsdag/woensdag/donderdag/vrijdag/zaterdag/zondag 1-2-3-4-5-6 aug niet gereden .

   
 

Deze week is absoluut fantastisch. Fenomenaal. Grandioos. Indrukwekkend. Kort gezegd; heerlijk. Dit park heeft alles;

  Olifanten, buffels, gorilla's en voor ons een nieuwe en heel bijzondere ervaring;
  Walvissen.
   
 

Vrijdagmorgen om half negen vaart het rubberen bootje van WCS de zee op. Ik weet niet goed wat ik kan verwachten. Gaan wij überhaupt de walvissen vinden? Misschien moet ik me er niet te veel op verheugen. En hoe dichtbij kunnen we eventueel komen? Vijftig meter? Veertig? Misschien wel dertig? Gespannen turen we naar de horizon.

  Na een half uur varen spuit er een grote waterstraal de lucht in. We hebben walvissen gevonden. Ze zijn met z'n tweeën. Pé en ik grijpen naar onze camera's. Dit zijn plaatjes die we vast moeten leggen. De walvissen bevinden zich slechts op twintig meter afstand.
  Wat is dit ongelooflijk. De komende drie uren weten we niet wat we meemaken. Deze sierlijke dieren blijven continu in de nabijheid van onze boot. Ze zwemmen naast de boot, duiken er onderdoor en duwen zelfs een keer nieuwsgierig met de neus tegen de achterkant. Dit overtreft mijn stoutste dromen.
   
 

Na de lunch gaan we voor een tweede keer de zee op. Deze middag is het lastiger. We vinden ze wel, maar iedere keer als we dichterbij komen duiken ze onder en verdwijnen.

  Plagerig springen ze een paar honderd meter verderop omhoog uit het water, om dan weer voor een lange tijd onder te blijven. Vreemd genoeg vinden we het niet erg. We beseffen hierdoor nog meer hoe bijzonder het is wat we deze ochtend mochten meemaken.
   
 

We kunnen het niet laten. Zondagmorgen gaan we toch nog een laatste keer met het bootje op zoek naar walvissen. We houden rekening met eenzelfde situatie als vrijdagmiddag, maar alleen de boottrip zorgt al voor een glimlach die ik niet meer van mijn gezicht af krijg. En dan begint de voorstelling; een mannetjeswalvis die zijn best doet aandacht te krijgen van een vrouwtje. Deze one-man show bestaat uit sprongen, staart klappen, salto's, radslagen en flik-flaks achterover. Wat een schouwspel.

En niet alleen wij genieten. Na een klein uur wordt zijn inspanning beloond en verschijnt er een vrouwtje. Samen doen ze nog een toegift en verdwijnen vervolgens uit zicht.

  Een onvergetelijke laatste dag van een heel bijzondere week.
   
 

Dit Park heeft op vele manieren een indruk gemaakt. De Nederlandse(!) eigenaar Rombout Swanborn en zijn doelstellingen;

  De zorg voor de natuur en de overleving van de dieren. De inzet waarmee wordt gewerkt. De samenwerking die in een korte periode is ontstaan tussen verschillende instellingen met verschillende achtergronden. Alles komt bij elkaar.
  Dit is vaag uitgelegd, maar ik verwijs heel graag naar hun site:
  www.operation-loango.com
  Want dit is een land dat nog niet is ontdekt door het toerisme zoals in Kenia of Tanzania. Wat een bezoek nog waardevoller kan maken.
   
 

Ook tijdens deze dagen was er een opmerkelijke ontmoeting. Een vriendelijk gebaar waar we dankbaar gebruik van hebben gemaakt. De 20kg zware tas die we meezeulden vond z'n weg terug naar Nederland aan boord van een privé vliegtuig. Vervolgens vervoerd richting Arnhem om daar in de straat terecht te komen waar Robin woont. Hoe klein is de wereld.

   
   
 

Dag 339, Maandag 7 augustus Route National Parc Loanga - Mouilla

   
 

Kilometerstand begin 46.688

  Kilometerstand eind 47.017
  Km vandaag 329
  Km totaal 31.754
  Vertrektijd 09.15 uur
  Aankomsttijd 17.40 uur
  Aantal uren onderweg bijna 8 ½ uur
   
   
 

Dag 340, Dinsdag 8 augustus geplande route Mouilla – Pointe Noire (Kongo)

  Helaas vandaag niet verder gekomen dan Ndendé …
   
 

Kilometerstand begin 47.017

  Kilometerstand eind 47.099
  Km vandaag 76 (6km in het dorp)
  Km totaal 31.836
  Vertrektijd 07.55 uur
  Aankomsttijd 09.15 uur !
  Aantal uren onderweg niet lang!
  Getankt: 47.018km 54 liter CFA 20.000 (CFA 370/liter)
   
 

Dag 341, Woensdag 9 augustus niet gereden en donderdag is een grensdag met Kongo

   
   
Gabon