Zandvoort 30-08-'05
België 31-08-05
Frankrijk 31-08 - 11-09-'05
Spanje 11 - 23-09-'05
Marokko 23-09 - 10-10 / 08-03 - 08-06
West-Sahara  
Mauritanië 14 - 17-10-'05
Senegal 18-10 - 25-11-'05
Gambia 04-11 -10-11
Mali 26-11 - 18-12
Burkina Faso 19-12 -
Niger 25/26 - 31-12, 16-01 '06 - 18-02-'06 /
Benin 18-02 - 08-03-'06
Niger 10-06 - 26-06-'06
Tsjaad 06-06 - 30-06-'06
Kameroen 30-06 - 21-07-'06
Gabon 03-07 - 09-08-'06
Congo 23-07 - 09-08'06
DRC  
Angola 09-08 -
Namibië 09 -
Zambia  
Botswana  
Namibië 09 -
Zuid Afrika 02-11-'06 -13-04-'07
Mozambique 13-04 - 28-04-'07
Malawi 28-04-'07 -
Tanzania  
Kenya  
Ethiopië  
Djibouti  
Soedan  
Egypte  
Libië  
Tunesië  

Dag 46, vrijdag 14 oktober 2005 Route Dakhla – Guergarat – Nouâdhibou

   
  Kilometerstand begin: 21.411
  Kilometerstand eind: 21.831
  Km vandaag: 420
  Km totaal: 7.591
   
  Vertrektijd: 09.20 uur
Aankomsttijd: 15.20 uur
  Aantal uren onderweg: 6
   
 

08.05u ontbijten! Het is zover: de grens Marokko en Mauritanië.

  09.10u tanken 78 liter voor MAD 320 (526 km op 78 liter – bijna 1 op 7).
  We zien Mark en Hilde langs de weg in afwachting van het vertrek van hun “bushtaxi”. Zij hebben besloten om in een keer door te reizen naar Senegal. Wij willen in Mauretanië eventueel het binneland ingaan.
  13.13u We komen aan in Fort Guergarat, kmstand 21.0773. Dit is de Marokkaanse zijde van de grens. Eerst langs de politie en dan langs de gendarmerie. Erg vriendelijke behandeling. Nu nog het leger...ook een leuk gesprek met de militairen?!
  13.37u We verlaten Marokko. Met opperste concentratie: Dit gebied is bezaaid met Mijnen (autowrakken zijn nog zichtbaar)!
  13.45u Mauretaanse grenspost. Rondje douane, politie en gendarmerie. Paspoorten overleggen, vervolgens carnet de passage overleggen en auto registreren. Kosten 250 MAD. Daarna (vreemde) deviezen formulier invullen en afgeven. Kosten 100 MAD. Dit schijnt niet meer verplicht te zijn maar dan kunnen ze ook geen geld vragen dus ja...
  Gendarmerie was erg vriendelijk en gezellig. Ondanks Ramadan wilde de agent graag een praatje maken.
   
  14.36u We zijn in Maureatanië! kmstand 21.778.
  Op naar Nouâdhibou
   
  15.07u Politie controle voordat we de stad ingaan.
  “Heeft u nog een kado voor de politie? T-shirt of overhemd?” We hebben de agent omgekocht met 5 kleurpotloden...?!
 

15.20u aankomst Nouâdhibou. Rustig rijden we door de hoofdstraat op zoek naar Camping “Baie du Lévrier”. Als we aan de kant van de weg stoppen zijn binnen 2 tellen behulpzame gidsen ‘vastgeplakt' geplakt tegen onze auto.

  “Waar willen jullie heen? Hebben jullie al een verzekering? Hebben jullie al geld gewisseld? Wij regelen alles. De eigenaar van de camping is mijn broer. Volg ons!”. En natuurlijk is dit vanwege het late tijdstip en Ramadan onze laaste kans om dit voor het weekend te regelen. Wat een geluk dat we ze zijn tegengekomen...! Gelukkig, zo naief zijn we niet meer. Deze vlieger gaan niet op. We doen het op onze manier.
  De camping is prima. Midden in de stad. Eigenaar (Ali) is relaxed ( en heeft geen jongere broers). We drinken eerst thee en daarna klappen we de tent uit. Op ons gemak geld gewisseld en verzekering (naast de deur) afgesloten. Daarna een beetje het stadje verkennen. Dit voelt al iets meer aan als Afrika.
  20.00u Eten in restaurant Merou. Beste restaurant in het dorp. Na dit heerlijke Chinese eten doen we nog een rondje dorp. ‘s Avonds laat is er meer activiteit dan overdag(ook in verband met Ramadan).
  23.00u eindelijk slapen (jawel, in de tent!).
   
  Dag 47, zaterdag 15 oktober2005 Rustdag Nouâdhibou
  Vandaag niet met de auto gereden
   
  9.00u Wakker worden, opgestaan, ontbijtje.
  Beleefd de ‘visite' doorstaan; de sieradenverkoper die wij gisteren –per ongeluk?- 3x waren tegengekomen. Zoals het een goede zakenman betaamt is het hem gelukt een afspraak te ontfutselen. Netjes bekijken wij zijn zelfgemaakte spulletjes, maar eerlijk gezegd zat ik er niet echt op te wachten. Zoals dingen je worden opgedrongen. Ik/we moeten nog echt leren hier beter mee om te gaan. Mijn weerzin leidde er toe dat het bedrag voor de armband, die we met name vanuit schuldgevoel hebben aangewezen, van 14.000 (40euro) is gezakt tot 2.000 (nog steeds 7 euro)!
   
  De hele dag besteden wij aan de auto. Schoonmaken, vloeistoffen controleren en opnieuw inpakken. Morgen gaan we via de piste naar Nouakchott. Een route, een avontuur als een jongens –meisjesdroom! We zijn er nog niet over uit of we met of zonder gids gaan. Volgens Ali kan het zonder, maar volgens onze woestijnbijbel is dat erg onverstandig! Bovendien kan een gids je dingen laten zien en vertellen over het land waar je anders niet achter komt.
   
  21.00u Eindelijk een hapje eten. Erg zware dag geweest. In de brandende zon werken aan de auto...We zijn kapot en verlangen naar ons bedje.
 

23.00u Het plan is spontaan omgegooid. Ali heeft ons uitgenodigd voor het Ramadan Voetbal Toernooi. Fantastisch! Aan de rand van de stad is een spiksplinternieuw voetbalveld met de afmeting van zaalvoetbal. Het veld is goed verlicht en ondanks het feit dat het al half twaalf is, zijn er ongelooflijk veel mensen (lees mannen). Het sfeertje is erg gezellig. Iedereen is goed geluimd en ach ja, mannen en voetbal...overal ter wereld hetzelfde. Iedereen gedraagt zich als coach en weet alles beter. Briljant om dit schouwspel mee te maken!

   
  Dag 48, zondag 16 oktober 2005 Route Nouâdhibou – Cap Tafarit
   
  Kilometerstand begin 21.831
  Kilometerstand eind 22.071
  Km vandaag 240
  Km totaal 7.831
   
  Vertrektijd 09.50 uur
  Aankomsttijd 14.00 uur
  Aantal uren onderweg ruim 4
   
  07.30u Opgestaan, door de wekker van 7 u heengeslapen. We zijn het niet meer gewend zo laat naar bed te gaan.
  09.00u Met gids gaan we op pad.
 

Tanken bij kilometerstand: 21.835

  Aantal liters 72 en 20 liter in de jerrycan. Kosten 16.700 URM
   
  10.35u We hebben zojuist de langst trein van de wereld gezien. Nouadhibou-Zouerat. Ik heb een poging gedaan de wagons te tellen, maar bij 812 heb ik de moed opgegeven ...(iets overdreven natuurlijk)
  10.42u Kleurpotloden kwijtgeraakt aan de gendarmerie deze keer.
  14.00u Het eerste gedeelte van deze trip hebben we via de net geasfalteerde weg gedaan. Men heeft ons verteld dat de omgeving niet de moeite waard is om via de piste te rijden. Na ongeveer 2 uur rijden zijn we van de ‘snelweg' afgegaan en de verlaten vlakte opgereden. Uitgestrekte zandvlaktes, geen bomen, geen struikjes, niks. Alleen die zinderende hitte. Als ik even de auto uitstap om een foto te nemen, krijg ik een klap in het gezicht (nee, niet letterlijk). De hitte ontneemt me de adem. Wat een geluk dat we gestopt zijn met roken. Om een voorstelling van de hitte te krijgen;
  Beeld je in dat je het heel heet hebt. En dat het nog heter is. Nu nog heter dan dat. Als je dat een beetje kan voorstellen, moet je dat gevoel verergeren totdat je het zo heet hebt dat je even niet meer kunt ademen. Zo voelt het ongeveer.
   
  We komen aan bij....een strand. Ongelooflijk zo mooi. De combinatie van de zandvlaktes, de hoge duinen en dan nu het beeld van de zee. Alles zo wijds, zo groots, zo allesoverheersend. Zo indrukwekkend.
 

Hier gaan we de nacht doorbrengen. Er staan een aantal tenten waar we gebruik van kunnen maken. Maar wij slapen liever in ons tentje. Ook hier geldt de macht is aan de mestkever...

   
 

19.30u Visje, rijst in tomatensaus. Dineren onder de sterrenhemel in de woestijn met het geluid van de dansende golven van de zee als achtergrondmuziek. De volle maan is zo helder dat we geen licht nodig hebben om te kunnen genieten van de omgeving.

  Ultieme vrijheid in de natuur .
   
  Dit romantische beeld wordt aan het wankelen gebracht als ik over een duin heenloop en een blik werp op het vissersdorpje daarachter. De mensen leven letterlijk tussen hun eigen afval. Plastic en glas werpen donkere schaduwen over de gele zandkorrels. Het uitzicht verandert van schoonheid in een zwarte en duistere kant van het leven. Weer één van de vele momenten van het besef; Het verschil in leven zoals wij het ervaren en de mensen geboren op dit continent.
   
  Dag 49, maandag 17 oktober 2005 Route Cap Tafarit - Nouâkchott
   
  Kilometerstand begin 22.071
  Kilometerstand eind 22.348
  Km vandaag 277
  Km totaal 8.108
   
  Vertrektijd 08.45 uur
  Aankomsttijd 18.15 uur
  Aantal uren onderweg 9 ½
   
  07.00u Opgestaan, met de zonnestralen als natuurlijke wekdienst. Ontbijten, tentje inslaan en ons klaar maken voor de rest van de dag. Vandaag gaan we over het strand rijden. Dit is op zich best spannend. Met eb is het mogelijk om binnen 3 uur Nouakchott te bereiken. Echter, we kunnen ons geen autopech of problemen onderweg veroorloven. Het hoge water zal genadeloos zijn en ontsnappen is onmogelijk. Hoge zachte zandduinen laten het niet toe weg te vluchten met de auto...
   
  09.12u Bij het dorpje Ten Alloul is de controle van de tickets van het park waar we doorheen rijden. Helaas wint plastic het ook hier van het natuurschoon. Alsof we over een grote vuilnisbelt rijden. Wat moet er nog veel gebeuren in de wereld. Wat moeten wij als mensen nog veel doen om haar te redden. Verschrikkelijk.
  13.15u Bij een klein dorp moeten wij wachten tot het eb wordt om verder te kunnen gaan. We ‘vluchten' het dorp uit vanwege de kinderen. Bij een poging snoep uit te delen liep alles compleet uit de hand. Zelfs Peter (1.93m lang) werd door deze kleintjes letterlijk aangevallen. Jammer dat het hier zo is gelopen.
  14.34u Het is laag water en we kunnen verder. Wat een mooi gezicht. Vol gas rijden we over het strand. Briljant. Stoer. Waanzinnig. Dit zou bij Zandvoort op deze manier niet kunnen. Het is wel goed opletten, af en toe ligt er een gevaarlijk grote steen op het strand. Deze wil je niet met 80km per uur raken...
  17.47u We zijn aangekomen bij Nouakchott en moeten het strand verlaten.
  18.15u We verlaten eindelijk het strand...Op dit laatste stuk kwamen we vast te zitten. Af laten lopen van de banden heeft ons bevrijd.
   
  19.00u Biertje in de bar van het Mercure Hotel in Nouakchott. Geruchten gaan dat er in deze stad cholera heerst en we willen absoluut geen risico's lopen.
 

Na een uiterst vermoeiende maar absoluut waanzinnige dag, genieten we extra van ons biertje. Het was 45 C +, in de auto met de wind die als een warme föhn je lichaam droogblaast (er is airconditioning in de auto, maar ook een erg onaangenaam ruikende gids! Wij verkozen de hitte boven zijn lichaamsgeur om een indicatie te geven...)

  Maar wat was dit weer een mooie en indrukwekkende dag.
   
  Naar Senegal
   
   
Mauritanië