Zandvoort 30-08-'05
België 31-08-05
Frankrijk 31-08 - 11-09-'05
Spanje 11 - 23-09-'05
Marokko 23-09 - 10-10 / 08-03 - 08-06
West-Sahara  
Mauritanië 14 - 17-10-'05
Senegal 18-10 - 25-11-'05
Gambia 04-11 -10-11
Mali 26-11 - 18-12
Burkina Faso 19-12 -
Niger 25/26 - 31-12, 16-01 '06 - 18-02-'06 /
Benin 18-02 - 08-03-'06
Niger 10-06 - 26-06-'06
Tsjaad 06-06 - 30-06-'06
Kameroen 30-06 - 21-07-'06
Gabon 03-07 - 09-08-'06
Congo 23-07 - 09-08'06
DRC  
Angola 09-08 -
Namibië 09 -
Zambia  
Botswana  
Namibië 09 -
Zuid Afrika 02-11-'06 -13-04-'07
Mozambique 13-04 - 28-04-'07
Malawi 28-04-'07 -
Tanzania  
Kenya  
Ethiopië  
Djibouti  
Soedan  
Egypte  
Libië  
Tunesië  
  Dag 124, Zaterdag 31 december Izouzaouene – Adra Chiriet- Illekane.
   
 

Kilometerstand begin 30.718

  Kilometerstand eind 30.884
  Km vandaag 166
  Km totaal 15.700
   
  Vertrektijd 09.35 uur
Aankomsttijd 16.00 uur
   
 

9.35u De avond en nacht doorgebracht bij “les montagnes bleus”. Vanuit de verte was het een magnifiek gezicht. De zonnestralen lichtten de berg van marmer op in de kleuren blauw, zilver en grijs. Gisteravond rond zessen ons eigen potje gekookt (de gids kookt niet!) Heerlijke pasta met tomaten, ui, tonijn en ananas. Om half negen lagen we al in ons tentje.

   
  IJs- en ijskoud! Ik vond het altijd moeilijk voor te stellen dat het koud is in de woestijn. Maar zelfs nu om half tien ‘s morgens, terwijl de zon schijnt, is het koud. Een gemene koude wind. We zijn dik ingepakt. Sjaals, mutsen...
  Zo moe... zo ontzettend moe! Zelfs de schoonheid van de natuur kan me niet wakker houden.
 

16.00 uur. Een prima plek om ons kamp op te slaan. Vanavond rijst, boontjes, curry met ui, mango en nootjes.

   
 

Tot acht uur samen bij het kampvuur gezeten. De “setting” is ideaal, zo romantisch. Helaas de aard van het gesprek minder. Voor mij eindigt het in nog meer verwijdering terwijl Peter het positief vindt dat we in gesprek zijn. Toch spreken we af de wekker te zetten om 23.45 uur. Om 6 over twaalven schrik ik wakker. Hebben we ‘het' gemist? Het valt mee... slechts 6 minuten. Na enige aarzeling en discussie gaan we toch naar beneden. Champagne, after eight en een mooie flonkerende sterrenhemel hier in de Aïr in Niger. 2005 is 2006 geworden!

   
   
  Dag 125, Zondag 1 januari 2006 Illekane –Zagado- Timia
   
 

Kilometerstand begin 30.884

  Kilometerstand eind 31.054
  Km vandaag 170
  Km totaal 15.870
   
  Vertrektijd 09.30 uur
  Aankomsttijd 16.30 uur
   
 

07.30 uur. Gewekt door de zon die mooi en precies ons tentje binnenschijnt. Goedemorgen 2006! Wat ga je ons brengen komend jaar?

  Cappuccino (instant) en jus met een restant champagne... Straks gaan we door naar Timia.
   
  En opnieuw verandert het landschap. Grillige bergen opgebouwd uit zwarte stenen en rotsblokken. Koud, leeg en levenloos. Onleefbaar. En toch die ene boom zo af en toe. Ongelooflijk. Rond de namiddag zullen we aankomen bij Timia, een oase, volgens de gids. Ik kan me niets voorstellen. Niemand kan hier leven. Maar dan als we voorbij een volgende berg met gifzwarte stenen en zachtoranje en bruin zand komen is daar een echte Oase. Palmbomen, sinasappelbomen en grapefruitbomen. Hele tuinen met wortels, uien en aardappels zijn aangelegd. Er lopen kuddes geiten rond. Ezeltjes. En een echt dorpje. En verassing, een Auberge, waar alles goed is geregeld. Fijn slapen in een lemen hutje met grote open ramen. Mooi uitzicht vanaf je bedje, op de maan, de sterren en de grappig gevormde bergen die mooi en spannend afsteken tegen de heldere hemel.
   
   
  Dag 126, Maandag 2 januari 2006 Timia - Agadez
   
 

Kilometerstand begin 31.054

  Kilometerstand eind 31.334
  Km vandaag 280
  Km totaal 16.050
   
  Vertrektijd 11.00 uur
  Aankomsttijd 18.30 uur
   
  09.30u Uitgeslapen. Wakker worden en nog heerlijk dommelen in een fijn bed. Diep weggekropen onder het dekbed want het is zo koud buiten. Uiteindelijk opgestaan. Lekker ontbijt met overheerlijke grapefruits.
   
  Deze dagen waren heel anders dan ik ooit heb meegemaakt. Hoewel, dat is verkeerd gezegd. Het is de natuur, het landschap dat ik nooit eerder heb gezien. Of vergelijkbaar. Nooit! Dit is zo anders en het landschap verandert ook steeds. De grote duinen. De blauwgekleurde marmeren bergen. De bruine bergen. De zwarte bergen. De Oueds (drooggevallen rivieren) en de uitgestrekte vlaktes met gewassen. Het is alsof je op een andere planeet bent. Helaas hebben we niet veel foto's genomen. Te moe. Het is ongelooflijk jammer. Waarschijnlijk krijg ik enorm veel spijt. Maar deze dagen waren mij eigenlijk iets te veel. Al een paar weken zijn we continu op weg met weinig tot geen rust. De enkele dag extra die we hebben wordt gebruikt voor bijwerken van bijvoorbeeld het logboek. Maar iedere dag zijn er die nieuwe indrukken. Nieuwe mensen. Andere gewoontes. En ik heb soms tijd nodig dit alles een plaats te geven.
   
  10.10 uur. Dit is een fijne plek Timia. Sinds lange tijd voel ik iets van rust door me heengaan. En toch, tegelijkertijd, onrust...
   
  11.00 uur. We rijden door zwarte bergen. Associaties die deze donkere omgeving oproepen zijn hopen as, asbergen, houtskool, koolmijnen en vergruisde stenen.
  We bezoeken de waterval net buiten Timia voordat we met de terugreis beginnen.
   
 

19.00u Eindelijk Auberge Azel. Moe en hongerig (koekjes en snoep aan boord waren op). De terugreis duurde langer dan de “beloofde 4 a 5 uren”. Het duurde 7 volle uren. Ach ja, er is weinig notie van tijd en afstanden. Zo bleef onze gids steeds maar roepen “nog 20 km tot het asfalt”. Na 5 of 6 keer roepen bleek uiteindelijk de 20 km, 70 km te zijn op de teller.

  21.00 uur. Na een teleurstellende maaltijd naar bed...
   
   
 

Dagen 127 en 128, 3 en 4 januari 2006 Agadez

   
 

Kilometerstand begin 31.334

  Kilometerstand eind 31.365
  Km vandaag 31
  Km totaal 16.081
   
   
  Dag 129, Donderdag 5 januari 2006 Agadez
   
 

De reis is op vele manieren heel bijzonder maar niet altijd makkelijk. Het feit dat we 24 uur per dag met elkaar doorbrengen, elkaar nu echt leren kennen en onze verschillen duidelijker aanwezig zijn, brengt de nodige moeilijke momenten voor ons beiden met zich mee. Deze reis zou ons dichter bij elkaar moeten brengen... Maar de vraag blijft: “Gaan het ons lukken om ondanks onze grote verschillen dichterbij elkaar te komen zonder onszelf daarbij te verliezen?”

   
 

Na twee dagen met intensieve gesprekken over onze relatie, onze verschillen, onze ervaringen en de reis vinden we rust en hebben we gisterenavond heerlijk gegeten bij “Le Pilier”. Edoch, grote schrik na het eten! De auto startte niet. Met behulp van 7 man is de auto aangeduwd en zijn we toch veilig thuisgekomen.

   
 

10.00u De auto start weer niet. Er komt een vervelend fluitend geluid bij de brandstofpomp vandaan. Peter heeft contact met Kimman, de landrover dealer in Haarlem. De jongens van de garage – in het bijzonder Sjaak- proberen via de telefoon te helpen.

  15.00u Nadat Peter het motormanagement systeem heeft vervangen moet geconstateerd worden dat het daar niet aan ligt. Het oude wordt teruggeplaatst. Alles wijst erop dat de brandstofpomp kapot is of bijna kapot is. Probleem; onderdelen zijn bijna niet te vinden aangezien dit Toyota country is! Er rijden hier nog enkele oude landrovers en een heel enkele oude rangerover rond. Oplossing; we bestellen een nieuwe pomp en twee nieuwe brandstoffilters bij Kimman in Nederland. Resultaat; voorlopig zitten we nog in Agadez...
  Het is bijzonder hoe behulpzaam iedereen is. De eigenaar van de Auberge doet zijn best hier in Niger een pomp te vinden... helaas zelfs geen brandstoffilter.
   
 

Ander probleempje. De organisatie (Tiden Voyages) waarbij wij een gids hadden gehuurd -op aanraden van Maurice- weigert de teveel betaalde gelden voor de “feuille de route”, welke iedereen nodig heeft om de woestijn in te gaan, terug te betalen. Een “feuille de route” is doorgaans rond de CFA 10,000 en via de “office du toerisme” te verkrijgen. Wij hadden CFA 200,000 aanbetaald als borg voor gids etc... Maar dat blijkt nu zgn. de kosten voor de “feuille de route” te zijn... En wij zijn sukkels!?!?

  Maar daar komt Maurice in het spel. Hij foetert zijn vriend, de baas en eigenaar, volledig uit over de telefoon. Deze belooft ons vandaag het geld te laten brengen door de boekhouder.
   
   
  Dag 130, Vrijdag 6 januari 2006 Agadez
   
  10.00u Peter heeft hulp van velen bij het onderzoek naar ons blokkenmonster . De auto doet het weer nadat de filter is schoongespoeld – in Afrika is men in dit soort zaken creatiever doordat niet alles voorhanden is - en de auto is vervolgens aangetrokken. Hij is echter niet te vertrouwen om een lange reis in de woestijn te maken. Helaas heeft Kimman de spullen pas maandag in huis. Dinsdag versturen dus eind volgende week pas in Niamey. Vanuit Niamey met de bus naar Agadez duurt ook een dag. Gelukkig wil Maurice 1 of 2 dagen wachten voordat hij naar Agadez komt zodat hij misschien de onderdelen kan meenemen.
   
 

Ondertussen vermaak ik mij prima met mediteren, Reiki en “werken”.

Nog steeds lijkt het een droom en durf ik nog niet te veel te hopen... Maar wat zou het een bijzonder verhaal zijn. Dat ik via een ontmoeting in het woestijndorpje Iferouâne, mag meewerken en meespelen in een gecombineerde Amerikaanse en Marokkaanse filmproductie. Ik heb de synopsis in handen en vanavond gaan we met Michael Kirtley een hapje eten. Benieuwd wat deze avond mij gaat brengen. Ben ik na deze avond meer overtuigd van de werkelijkheid van een droom? Of toch een desillusie rijker...

   
  14.30u Het is nog niet duidelijk wanneer de spullen voor de auto kunnen worden geleverd. En voorlopig hebben we ook onze 200.000 CFA nog niet terug. Peter heeft net de baas van Tiden gebeld en hij zegde toe dat we om half vijf de boekhouder kunnen verwachten...
   
  In alle opzichten voelt het als leven en wonen in Afrika. Niets duidt nog op een toeristisch bestaan. Het contact met de bevolking. Een nieuwe vriendschap. Het gevoel van werken. Gevoelsmatig begint 2006 anders dan 2005 is afgesloten. Ik ben erg blij met de tijd en ruimte voor mezelf. Innerlijke groei. Het contact met mezelf.
   
  16.35 uur. De boekhouder heeft precies op tijd het geld gebracht!
   
   
  Dag 131, Zaterdag 7 januari 2006 Agadez
   
 

12.00 uur. Kater! Wat een topavond... Rond half 8 kwam Michael. Daarna naar Le Pilier. Ik was eerst teleurgesteld (en bang) voor de (onverwacht) grote groep. Maar Michael en ik zaten tegenover elkaar en hebben veel besproken. Michael wil heel erg graag met mij samenwerken. Niet alleen als actrice maar ook als creatief persoon. Het is ongelooflijk en ik kan het bijna niet beseffen. We hebben met z'n drieën nog wat nagedronken bij de auberge, tot 2 uur notabene! Ik heb erg onrustig geslapen vanwege de opwinding. Ik hoop zo dat deze productie doorgaat. Het is een enorme kans, niet alleen als actrice, maar ook om andere creatieve talenten te ontdekken. We zullen wel een modus moeten vinden voor de samenwerking. Maar ik ben overtuigd dat met de tijd daar een oplossing voor komt.

   
  Vandaag zal een echt rustig dagje worden. We zijn net voor een nachtje verhuisd naar een kleinere kamer. Vanaf morgen weer terug in ons tijdelijk huisje. Hopelijk voor niet langer dan een week...
   
   
  Dag 132, Zondag 8 januari 2006 Agadez
   
 

Vervelende nacht gehad. Last van buik en maag. Het zal de combi kunnen zijn van veel eten, veel snoepen en de lamskoteletjes. Vandaag voorzichtig zijn met wat ik eet.

   
 

12.00 uur. Peter gaat vandaag de auto schoonmaken. Hij zit vol met stof en zand. Een landrover is namelijk niet echt “waterdicht”. Hij start gelukkig weer, hetzij met enige aarzeling. Maar een trip van 1 km. naar het tankstation La Concorde moet lukken. Helaas zal ik niet een enorme hulp kunnen zijn...

  We gaan de auto anders inpakken voor de lange woestijntocht. We waren nog te lang bezig met alles opzetten en afbreken voor maar een nachtje kamperen. Dat moet anders. Ook kwamen we erachter dat de blikken met eten niet handig zijn weggestopt. Ach, al doende leert men.
   
 

Een enorme kutdag! Hondsberoerd, pijn in mijn buik. En wéér ruzie met Peter. Heel vervelende avond. Niet gegeten, te veel last van de pijnlijke buikkrampen. En een dusdanig heftige ruzie dat Peter op de bank is gaan slapen.

   
   
  Dag 133, Maandag 9 januari 2006 Agadez
   
 

Geen bijzondere dag. De hele morgen in de tuin samen gepraat. Vanmiddag een uurtje gewandeld, laat geluncht en wat gehangen...

  Peter is naar de bank (die andere bank) gegaan en langs de boekenwinkel. Hopelijk krijg ik woensdag een engelse versie van de Koran.
   
   
  Dag 134, Dinsdag 10 januari 2006 Agadez
   
 

Vandaag is een nationale feestdag, Tabaski genaamd. In de ochtend ging iedereen mooi aangekleed naar de begraafplaats voor het gebed. Op deze dag worden dieren geofferd. Schapen (goedkoopst), dromedarissen en soms een rund (heel erg duur). Het vlees wordt vervolgens gedroogd en gedeeld met vrienden, familie en buren. Peter en ik hebben net een rondje gelopen. Een kleiner rondje dan ik eerst de bedoeling was. Maar de aanblik van schapen die geslacht worden of blèrend onder de arm worden meegenomen trok ik niet. Dus vanmiddag nog een poging.

   
 

16.00 uur. Na nog een wandeling, gewerkt als fotomodel! Fotoshoot voor juwelen van Touaregs. Mede ontworpen door een fransman voor Hermes en voor musea in o.a. Chicago en Parijs. Wat een grap! Helaas niet het grote geld verdiend... Wel een leuke outfit gekregen.

   
 

Gedurende de middag en rond het eten nog hele moeilijke maar noodzakelijke gesprekken gehad. Gelukkig met een goed gevoel naar de kamer gegaan. Ook met een gevoel van opwinding en verwachting. We hadden namelijk een dvd met engelse ondertiteling (niet makkelijk te vinden hier) gekocht. “Face Off”. Helaas werkte de dvd niet. Morgen proberen te ruilen.

   
   
  Dag 135, Woensdag 11 januari 2006 Agadez
   
 

Pfff, vandaag gelukkig een ballonnetje maagkrampen minder maar het zou leuk zijn de inhoud kwijt te raken na 3 dagen...

   
 

11.00u Twee Engelstalige verzen uit de Koran in handen gekregen. De Koran in het engels moet uit Nigeria komen. Dat doen we maar niet.

  11.15u Tot een uurtje of één rondje dorp gedaan op zoek naar een kist voor op het dak van de auto. Veel winkeltjes en kraampjes waren nog gesloten in verband met het feest van gisteren.
   
 

Weer eens in Le Pilier gegeten en hoera daarna wel een filmpje gekeken -soms met hangen en wurgen-. Alleen erg laat gaan slapen.

   
   
  Dag 136 en 137, 12 en 13 januari 2006 Agadez
   
 

Gisteren schrijven, werken en schrijven. Aan het script en voor de site. 's Avonds via internet verstuurd. Met heel veel geduld. Ontzettend verrast en enorm geraakt door een mail van Linda. Wederom in Le Pilier gegeten en een vage afspraak gemaakt om morgenavond met Hamman- de ober- mee te gaan stappen!

   
 

Vanochtend reisverhaal afgeschreven terwijl Peter de kist heeft gekocht. Lang gebeld met Michael. Overweldigend bijna, zijn enthousiasme en bewondering voor mijn creativiteit.

  's Middags doodmoe. Lieve lieve Peter is voor mij naar het cybercafe gegaan om de laatste documenten te vesturen naar Michael en Odile.
   
  's Avonds in de auberge gegeten en gebleven. Te moe om met Hamman op stap te gaan.
   
   
  Dag 138, Zaterdag 14 januari 2006 Agadez
   
 

In de ochtend rondje Agadez. Langs de politie om het visum te verlengen. Doorgestuurd naar het vliegveld. Eerst snel een gedeelte van de boodschappen voor onze woestijntocht gedaan. Toen het visum geregeld zonder al teveel problemen. Het Afrikaans half uurtje wachten. Op een triest vliegveld. Bedelaars, vervelende kinderen etc...

  Op de terugweg het andere supermarktje aangedaan voor weer een ander deel van de boodschappen.
  Na de lunch de auto aangepakt en ingepakt. Daarna lang met Michael gebeld. Ook gesproken over de praktische kanten. Mijn komst naar Marrakech en daar samenwerken... Beetje schrikken omdat het daardoor allemaal zo echt is. Voor mij is het erg belangrijk om alles goed met Peter te bespreken. Hoe deze twee belangrijke kansen van het leven te combineren.
  's Avonds rond zessen is Maurice aangekomen uit Niamey. Met de reserveonderdelen en mijn jas(!). Met z'n drietjes in Le Pilier gegeten en om half elf naar bed gegaan. Met kriebels in de buik: gaat de auto morgen weer starten???
   
   
  Dag 139, Zondag 15 januari 2006 Agadez
   
 

08.00u Peter staat op. Een snel kopje koffie en klussen aan de auto. Het idee is om eerst het filter te vervangen. Als onze dromedaris dan nog niets doet moet helaas de brandstofpomp vervangen worden. Een ingewikkelde klus omdat de beschermplaten en de extra tank los moeten worden gemaakt. Waarna de tank geleegd moet worden. Dit alles heel voorzichtig zodat de brandstofleidingen niet stuk worden gemaakt.

  Ik doe een korte meditatie. Onrustig gevoel ook met betrekking tot mijn luxeproblemen! Ik realiseer me hoe graag ik wil dat deze speelfilm werkelijkheid wordt. Met mijn creativiteit en in mijn rol als actrice. Maar daarbij besef ik ook hoe belangrijk het is dat Peter mij steunt. Dat niets tussen ons in komt. Ik merk dat ik me daar druk over maak.
   
 

10.00u Mijn allerliefste. Eenvoudige woorden halen mijn onrustige gevoel weg. Wat is Peter toch bijzonder.

   
 

Jippie de auto doet het weer. Filter vervangen en hij rijdt weer! Op naar het volgende avontuur. Vier weken woestijn met Maurice.

   
 

16.00u Michael gesproken en zoals het er naar uitziet vliegen we laatste week februari naar Marrakech!

   
  20.00u Auto is gepakt en ingeladen. Nog een keertje naar Le Pilier. Serieuzer gesproken over hoe we het filmproject benaderen. Peter gaat de zakelijke kant voor mij behartigen...
   
  22.30u Slapen. Morgen weer een grote dag.
   
   

Klik hier voor Niger 2006

Dag 140, Maandag 16 januari 2006 Agadez-Teguidda-n-Tessoum

   
  Kilometerstand begin 31.365
  Kilometerstand eind 31.358
 

Km vandaag 173

  Km totaal 16.254
   
  Vertrektijd 9.30 uur
 

Aankomsttijd 15.30 uur

   
 

9.30u We zijn weer “en route”!

  Twee of drie dagen de bush en/of woestijn in op de luxe manier; met kok! Woensdag of donderdag terug naar Agadez om de gids Abba op te pikken, die ondanks de afspraken met Maurice nog ergens in de woestijn zit. Daarna alsnog 3 weken “woestijnen”.
   
 

10.00u Het gebruikelijke gezeur bij de Gendarmerie. Wij hebben dit keer geen “feuille de route” (die moet je kopen bij een reisagentschap of “office du tourisme”) en ze willen ons niet door laten. Aldus belt Maurice met z'n vriendje de kolonel (hun baas)... En we zijn (zonder betaling) door.

   
  13.00u Lunchtijd. De kok(!) maakt een heerlijke salade klaar van verse uien, tomaten, wortels en paprika. Stukje brood... Top!
  Maurice heeft inmiddels met Abba gesproken, i.p.v. donderdag vertrekken we zaterdag naar Bilma. Wij keren donderdagavond terug, zodat ik hopelijk vrijdag nog iets kan doen.
   
 

15.30u na 170 km Tegguidda-n-Tessoum (GPS N17 25.828 E6 38.630). Een klein dorpje met ongeveer 500 inwoners en iedereen leeft van de ‘zoutmijn'. Terwijl Maurice foto's maakt wordt ons het hele proces van zout maken tot broden en/of pilaren uitgelegd. Families (mannen en vrouwen) werken samen in de mijn. De mannen en jongeren doen het zware werk zoals uitgraven van de zoutbaden, de taak van de vrouwen is het besprenkelen van het zout en het maken van de broden. Het proces afhankelijk van de temperatuur duurt een paar dagen en gaat al honderd jaar op dezelfde manier...

   
 

's Avonds 4 km buiten het dorp ons kamp opgezet, de enige manier voor privacy en rust.

  Een mooi stukje groen waar paarden en ezeltjes grazen die zich absoluut niet aan onze aanwezigheid storen. Heb ik al de luxe van een kok genoemd. Wij zetten de tent op en ontspannen met een biertje (jawel, handig die ijskast in de auto) en ondertussen begint de kok met koken. Pff, hard werken hoor, kamperen. Na de borrel soepje en pasta.
  En de mooiste maanopkomst die ik ooit gezien heb; als de zon bij zonsopgang, rond en oranje, opkomend uit het oosten. Wat een plaatje.
   
   
  Dag 141, Dinsdag 17 januari 2006 Teguidda-n-Tessoum - Ingall
   
 

Kilometerstand begin 31.538

 

Kilometerstand eind 31.645

  Km vandaag 107
  Km totaal 16.361
   
 

Om 8.30 uur zijn we klaar om te gaan. We worden steeds beter... Terug naar het dorpje. Alle inwoners zijn aan het werk in de mijn. Helaas waait er een enorm harde wind. Overal grote wolken stof en zand. Behoorlijk lastig om te foto's te maken. Peter en ik willen rondrijden terwijl Maurice foto's maakt, maar het zicht is dusdanig slecht dat we daar vanaf zien. En zo blijven we bij de auto staan en ouwehoeren we een beetje met de dorpelingen.

 

Na een lastige lunch (wind als grote boosdoener) beslissen we om door te rijden. Het weer maakt het lastig voor de foto's en wij hebben het wel gezien.

  ‘Dino's here we come...'
  Onderweg naar Ingall treffen we nomaden en een karavaan. De kinderen van de nomaden zetten het op een rennen als ze ons zien aankomen, bang voor de auto's. Van de karavaan maken we foto's in ruil voor water en thee.
   
  Dag 142, Woensdag 18 januari 2006 Ingall - Tawachi
   
  Kilometerstand begin 31.645
  Kilometerstand eind 31.770
  Km vandaag 125
  Km totaal 16.486
   
 

07.00u Opgestaan. We hebben vannacht onderaan een grote rots gekampeerd. In luwte van de wind. Na lekker geslapen te hebben een heerlijk ontbijtje. Om half negen gaat Maurice foto's maken van de omgeving en wij een korte wandeling. Opnieuw waait het enorm hard. Is dit het begin van de “Harmattan”?

  Lunch om 13.30 uur en door naar de dinosaurussen.
   
 

16.00u Aankomst Tawachi, de plaats van de dinosaurussen. Ongeveer 135 miljoen jaar geleden liepen ze hier rond. Deze plaats vol oude wervels en botten is gelukkig goed bewaard gebleven. Helaas heeft een Amerikaanse onderzoeker een hele dinosaurus mee kunnen nemen naar Chicago. Weliswaar in ruil voor een replica hiervan in het museum in Niamey, maar toch. We krijgen een rondleiding waarbij ze ons de overgebleven wervels en botten laten zien. Het is bijna niet voor te stellen: twee mannen onderhouden dit zonder steun van de regering. Zonde. Na het toeristenseizoen worden de botten weer bedekt met zand. Voordat we weggaan houden we een ruggenwervel van 135 miljoen jaar oud in onze handen! Ongelooflijk!

  18.00u Kamp.
   
   
 

Dag 143, Donderdag 19 januari 2006 Tawachi - Agadez

   
  Kilometerstand begin 31.770
  Kilometerstand eind 31.860
 

Km vandaag 90

  Km totaal 16.576
   
 

Wederom vroeg opgestaan. Snel ontbijtje. De wind houdt nog steeds aan. Volgens Maurice is het niet de “Harmattan” . Deze wind is te hard en te koud. Onderweg terug kunnen we de auto van Maurice (Toyota) bijna niet meer zien. We worden letterlijk gezandstraald. Gelukkig hebben we de walkie talkies nog...

 

Om 12.00 uur rijden we achterlangs Agadez binnen om de Gendarmes te ontwijken.

Aangekomen bij onze auberge nemen we een lekker biertje. Maurice slaat z'n kamp op bij de militairen. Hij heeft daar via de kolonel een grote kamer met alle faciliteiten.

Peter en ik krijgen ruzie over de lunch. Ik had mij verheugd op een lekker stokbroodje met kaas samen met Peter en vervolgens gaat hij vervolgens akkoord om met Maurice naar Le Pilier te gaan. De “aanwezigheid” van Maurice is niet altijd even makkelijk voor ons en wij gaan daar verschillend mee om.

   
  Dag 144, Vrijdag 20 januari 2006 Agadez
   
 

Peter is de hele dag bezig geweest met onderhoud aan de auto. Drie tweedehandse jerrycans bijgekocht en daarna alle jerrycans bijgevuld. 230 liter diesel aan boord. Volgens Maurice kan het gebruik oplopen tot 30 liter per 100 km. Motorolie vervangen etc... En toch nog een keer een grote schoonmaakbeurt. Na een aantal dagen door het rode zand was de hele binnenkant bedekt met stof. Tot in de kleinste gaatjes. De Landrover is zeker niet stofdicht. Een groot nadeel ten opzichte van de Toyota's. Met name de achterdeur sluit niet hermetisch door het gewicht van de reserveband.

  Ondertussen heb ik twee reisverhalen voor de site geschreven.
  21.30u Nog geen teken van leven van onze gids Abba... Er is een grote kans dat we morgen niet vertrekken.
   
   
  Dag 145, Zaterdag 21 januari 2006 Agadez
   
  Kilometerstand begin 31.860
 

Kilometerstand eind 31.865

 

Km vandaag 5

 

Km totaal 16.581

   
 

8.45u Ontbijt. Maurice is gestresst vanwege de situatie met de gids. Hij is dan ook niet tevreden als wij nog aan het ontbijt zitten terwijl wij om 9 uur zouden vertrekken. Wanneer we voor 12 uur niets horen, gaan we morgenochtend weg. Met of zonder Abba!

   
 

10.00u We hebben inmiddels besloten morgen te gaan. Eigenlijk wel fijn. We waren weliswaar klaar, maar te gehaast en te gestresst. Verrassing van Maurice, we gaan, zoals wij stiekem gehoopt hadden, naar de Djado om daarna naar Bilma te gaan. We gaan de Téneré dwars oversteken...

   
 

Voor de verandering gaan we op ons gemak Agadez in om 2 extra sjaals te kopen. We doen nog wat last minute veranderingen aan de auto en rusten daarna nog wat.

  19.30u Le Pilier voor de verandering.
  22.00u Met Maurice gaan we langs een groep die met 12 auto's in 3 weken Tunesië, Libië, Niger en Algerije “doen”. Leuk? Spannend? Not!
   
   
  Dag 146, Zondag 22 januari 2006 Agadez – Arbre du Téneré
   
  Kilometerstand begin 31.865
  Kilometerstand eind 32.146
  Km vandaag 281
  Km totaal 16.862
   
  Vertrektijd 10 uur Aankomsttijd 18 uur
   
 

7.30u Gedoucht en gepakt. Ontbijtje en let's go...

  9.00u De gids Abba gaat niet mee. Maurice is bij hem langs geweest en hij zegt ziek te zijn. Jammer vanwege zijn ervaring, algemene kennis en talenkennis. Maurice gaat nu alsnog een kok regelen! Een meevaller. Goed voor de talen en (en heel belangrijk) scheelt ons ook weer in tijd! Laten we hopen dat het lukt.
  17.35u L' arbre du Téneré (km stand 32.135, GPS N17 44.653 E10 04.966). Eindelijk aan de rand van de woestijn. De echte boom schijnt in 1973 omver te zijn gereden door een Libische vrachtwagenrijder. Nu staat er in de plaats een stalen boom! Daarnaast is nog een kunstwerk geplaatst door Japanners.
   
   
  Dag 147, Maandag 23 januari 2006 Arbre du Téneré - Chirfa
   
  Kilometerstand begin 32.146
  Kilometerstand eind 32.518
  Km vandaag 372
  Km totaal 17.234
   
  Vertrektijd 9.15 uur
  Aankomsttijd 17.45 uur
   
 

Gisteravond rond 17.45 uur gestopt na een kort bezoek aan DE boom. Kamp opgeslagen. Ibrahim, de kok, maakte kippensoep en tomatensoep. Daarna salade met brood. Peter en Maurice hebben de routes in de GPS via de computer van Maurice opgeladen. Ik ben gaan mediteren en om half negen naar bedje...

   
 

Vanochtend om 7 uur opgestaan. Mijn plan om 6.30 uur op te staan en sporten is niet doorgegaan vanwege de koude ochtend. Na het ontbijt de tank bijgevuld met 40 liter diesel. De banden af laten lopen en natuurlijk inpakken.

   
  9.15u rijden we weg. De hele dag rijden we met gemiddeld 75-80 km per uur door de woestijn! Om 16.30 uur nog een jerrycan in de tank leeggegooid. Het gaat snel met de diesel.
  17.45u Kamp opslaan.
   
   
  Dag 148, Dinsdag 24 januari 2006 Arbre du Téneré – Chirfa - Djaba
   
  Kilometerstand begin 32.518
  Kilometerstand eind 32.634
  Km vandaag 116
  Km totaal 17.350
   
 

Vertrektijd 8.30 uur Aankomsttijd 17.30 uur

   
 

Deze ochtend rijden we het Djado plateau binnen richting Chirfa. Onderweg komen we langs plekken waar men dieseltanks en watertanks heeft achtergelaten. Dit zijn restanten van illegale menstransporten naar Libië om van daar verder te reizen naar Europa.

  Uit verhalen begrijpen we hoe onmenselijk de omstandigheden zijn waaronder dit gebeurt. Te weinig voedsel en water, te veel mensen voor een auto of vrachtwagen in vaak gevaarlijke en harde omstandigheden. De vluchtelingen komen o.a. vanuit Ghana, Nigeria en Benin. Na betaling van een grote som geld worden ze door lokale transporteurs met pick ups door de woestijn vervoerd. Onderweg nemen de autoriteiten hun het laatste geld af als zogenaamde betaling om 's nachts door te mogen rijden. De boycot van Libië laat duidelijk zijn sporen achter: de Téneré fungeert nog steeds goed als “handelsroute”.
   
 

10.00u stoppen bij de eerste mooie rotsen partij aan de voet van de Djado

  N 20'51.334 en E 012'10.407 (km stand 32.568).
   
  11.00u de verplichte stop bij het leger. We melden ons zoals het hoort (een oud Frans gebruik tijdens het reizen door de woestijn) en laten ons paspoort achter voor de aantekening. We praten even met de soldaten. Het is duidelijk dat hier niet veel te doen is. Voetbal is een favoriet onderwerp zoals overal ter wereld.
   
  11.35u Km stand 32.591. Chirfa, een oase met een dorpje van ongeveer 200 inwoners. Binnen 2 minuten is onze auto omringd met souvenirverkoopsters. Het maakt ook niet uit waar je komt...
   
 

Hier is diesel te krijgen!?

  De diesel komt natuurlijk uit Libië en is heel helder en goedkoop. We vullen alle tanks en jerrycans, totaal 80 liter. Maurice kent de lokale gids van vorige expedities en vraagt of deze met ons mee de Djado ingaat.
  Chirfa is echt het einde van de wereld. Honderden kilometers woestijn en dan een plateau met onderaan een dorpje. Het bewijst dat de mens overal kan leven.
   
  Terwijl Maurice met de gids een rondje gaat rijden en de spullen van de gids gaat halen blijven wij in het dorp. Ik stel me verdekt op, het gezeur van de vrouwen om kado's zat. Totdat een jonge vrouw mij wenkt om bij haar te komen. In het begin heb ik mijn reserves. Wachtend op de vraag die altijd volgt na “Ça va?” , “Donnez moi...”. Maar die blijft uit. Een leuk gesprek met 5 vrouwen volgde. Zo zat Peter de hele middag met de mannen links van de auto en ik met de vrouwen rechts van de auto. Aïsha vertelde mij dat het leven hier niet zwaar was. Een beetje in de tuinen werken en souvenirs maken. Veel tijd om gezellig met elkaar door te brengen. De oase zorgt voor het water dat op 3 tot 4 meter diepte te vinden is. Verder verbouwen ze natuurlijk dadels. Het dorp ligt vlakbij een kleine militaire basis waar ze af en toe extra levensmiddelen van ontvangen.
   
  13.45u We verlaten Chirfa.
 

14.00u Een paar kilometer buiten Chirfa lunchen we met een fantastisch uitzicht over de woestijnvlakte. Uitgestrekt en laag in de verte strekt de woestijn zich uit terwijl wij omringd zijn door grote rotsen. Massieve rotsformaties. Echt grandioos.

  15.15u Rotstekening van een olifant, 6000 jaar oud (GPS N21 01.581 E12 19.596)
  15.30u Ksar Djado. Uit de 10 e eeuw afstammend fort. Terwijl Maurice foto's maakt bezoeken we het fort waar nog een aantal gedeeltes intact zijn. Bijna niet voor te stellen hoe het leven destijds is geweest. Zie de foto's.
  17.30u (GPS punt 1004) De mooiste plek op aarde tot nu toe! DJABA.
   
   
 

Dag 149, Woensdag 25 januari 2006 Djaba

   
 

Kilometerstand begin 32.634

  Kilometerstand eind 32.667
  Km vandaag 33
  Km totaal 17.383
   
 

6.30u Opgestaan. Vanaf ongeveer 5 uur vanochtend is het hard gaan waaien. Het klapperen van de wind heeft ons gewekt. Dit is een nadeel van het “boven” slapen maar gelukkig houdt de tent het goed. Na het ontbijt wandelen we een uurtje en om 10.00 uur vertrekken we. De wind zwelt nog verder aan en wij pakken ons dik in. Maar het blijft hier ontzettend mooi...

 

11.00u we komen aan bij een kleine militaire post. De jongens zijn hier gedetacheerd vanuit Bilma voor 3 maanden. Een soort van vooruitgeschoven post tegen de illegale transporten.

 

12.00u op weg naar de “ark” voor een aantal mooie plaatjes van ons blokkenmonster (zie plaatjes). Vervolgens rijden we door naar een kleine oase met open water. Hier zien we onze eerste woestijn gazelle. De gazelle D'orca.

 

Daarna natuurlijk tomaten, uitje, sardientje, olijfolie en versgebakken brood als lunch.

  (GPS N 21'10,650 en E 012'12,949). Na de lunch siësta voor de anderen. Wij trekken erop uit en verkennen de duinen... (GPS N 21'11.076 en E 012'12,888).
 

In de namiddag rijden we rond. Terwijl Maurice foto's maakt spelen wij in het zand.

  18.15u Kamp is klaar! Met uitzicht op “de kathedraal”.
   
 

Helaas voor Maurice is de zon al om 17.00 uur achter een stapel wolken verdwenen. Maar wat zijn deze dagen allesovertreffend. Dit plateau is zo ontzettend anders dan alles dat we ooit hebben gezien. En het feit dat je een woestijn moet oversteken om het te bereiken. Niet verwacht dat ik dit zo mooi zou vinden. Ik had al niet meer verwacht dat een land me in al haar schoonheid zo kan betoveren als Kenia dat kan. Nog steeds heeft Kenia het speciale voor mij, maar ik merk ook dat Niger bijzonder is. We hebben al veel mooie dingen gezien maar als mijn hartje sneller klopt dan is het heel bijzonder.

   
   
 
DAG 150!!!
   
 

Donderdag 26 januari 2006 Djaba – Blaka

   
  Kilometerstand begin 32.667
  Kilometerstand eind 32.760
  Km vandaag 93
  Km totaal 17.476
   
 

06.30u Grmpfff… we worden gewekt door de radio van de gids…Midden in de woestijn en dan het Franse nieuwsbulletin. Alsof wij nog iets met de rest van de wereld te maken willen hebben…

  Maar wat een heerlijke ochtend. Geen wind. Een supermorgen deze 150 e dag!
  10.40u Bijna een zoektocht georganiseerd; Maurice ging vroeg erop uit en zou rond half negen terug zijn. Toch enige paniek…..Rond half elf was hij nog niet terug. En nu? Met de verbanddoos op schoot een zoektocht met de auto ondernemen? Gelukkig kwam hij op dat moment aangelopen. Hij was uitgegleden op de terugweg, de sufferd. Een grote scheur in zijn broek is de enige schade. De camera heeft niets en hijzelf overigens ook niet. Buiten adem steekt hij voldaan een sigaret op. Hij is tevreden over de foto's die hij heeft kunnen nemen.
  Ondertussen hebben wij lekker rustig aan gedaan. De banden weer opgepompt voor de rotsen die ons te wachten staan. Wat een verschil wanneer er geen wind staat.
  11.00u Richting “ de Kathedraal”.
  11.18u We staan voor de deur van “de Kathedraal” (zie de foto's). Groots!
   
 

Ik merk bij mezelf dat ik niets durf te schrijven. Deze omgeving, dit landschap is zo indrukwekkend. Het overtreft alles wat we eerder hebben gezien. Daarmee wil ik de andere landen en hun schoonheid niet te niet doen, maar dit gedeelte van de reis is echt onbeschrijflijk. Djado, men spreekt over een plateau. Ik verwachtte een lange hoge uitgestrekte bergketen. Dit is heel anders. Overal waar je kijkt zie je metershoge stenen en rotspartijen. Ik weet eigenlijk niet hoe ze te benoemen (mm, beter op moeten letten bij aardrijkskunde). Het lijkt op bergen opgemaakt uit één stuk steen. Soms verschillende hoge groepen steen bij elkaar. Omringd door zand, kleinere rotsblokken en stenen plateaus. Miljoenen jaren oud. Je merkt dat als je eroverheen rijdt of loopt. Het brokkelt af onder je voeten...

   
 

Deze dagen zijn ‘supercool'. We moesten wel even wennen aan deze manier van reizen. Vooral in het begin waren de lange dagen van 8 a 9 uur in de auto zwaar. Daarbij maakt “dwingelandje” Maurice het ook niet altijd makkelijk. Zijn houding en zijn manier van communiceren….Commanderen is een beter woord. Daarbij is zijn tempo en energieniveau extreem hoog; Fluiten bij het wakker worden, continu praten en/of zingen als hij wakker is en vervolgens fluitend in slaap vallen. Compleet tegenovergesteld van mij; Liefhebber van rust en stilte. Maar nu, na een aantal dagen, begin ik mijn eigen weg te vinden. Tijd voor mezelf... En langzaam begint het als een vakantie te voelen.

   
 

14.15u Na de lunch gaan we oostwaarts richting Blaka (het midden van de Djado). Het plan is om vandaag nog de ‘Onderzeeër' te bereiken. Deze ligt aan de oostkant van de Djado voorbij Chirfa. Onderweg zien we een prachtige rotstekening van een giraffe (GPS N21 06.509 E12 16.027).

  18.00u Stoppen. Het landschap is inmiddels veranderd in de maanvlakte. We bevinden ons midden in de Djado in een droge (vanzelfsprekend) rivierbedding. Omringd door donkere bergen die allemaal een beetje op een onderzeeër lijken.
   
  20.30u Tentje in. Een beetje lezen en dan slapen. Het is deze dagen niet zo koud als zondag en maandag.
   
   
  Dag 151, Vrijdag 27 januari 2006 Blaka en de “Onderzeeër”
   
 

Kilometerstand begin 32.760

  Kilometerstand eind 32.905
  Km vandaag 145
  Km totaal 17.621
   
 

08.30u Vertrek. Geen harde wind vanochtend. Om 9 uur zien we onze eerste –en enige- “mouflon”. Hij of zij gaat er heel snel vandoor (de rotsen op) zodat we eigenlijk maar een glimp hebben kunnen opvangen. Gelukkig heeft Maurice een foto gemaakt.

 

10.00u Gestopt bij een verzameling rotsen en klimmen naar boven. Bovenop treffen we allemaal oude tekeningen van o.a. neushoorns, giraffen en gebruiksvoorwerpen uit die tijd. Deze tekeningen zijn al een paar duizend jaar oud (GPS N20 59.772 E12 41.164) Zie ook de plaatjes. Een bewijs van het leven voordat dit gebied een woestijn werd.

   
 

11.30u Eindelijk aangekomen bij de ‘Onderzeeër', de vorm van een U-boot inderdaad. Maar op het eerste gezicht valt het een beetje tegen, wij hadden het grootser verwacht. We beklimmen de onderzeeër en ook hier zijn een aantal mooie rotstekeningen.

  En bovenop de U-boot is de ideale plaats voor een meditatie…Wauw, na de meditatie voel ik me top. Speels, vol energie en in een bui om te dansen. Heerlijk...
  Ach, die 40 graden hitte, het doet me helemaal niks…
   
  Verderop bezoeken we een grot met weer veel rotstekeningen waarvan Maurice liggend in de vreemdste posities diverse foto's neemt.
   
 

13.40u We besluiten in de schaduw van de onderzeeër te gaan lunchen. Rond kwart voor drie gaan we weer op pad, op zoek naar de “mouflon”. Het originele plan om naar Chirfa te gaan om alles bij te vullen is verschoven naar morgenochtend. Helaas vinden we geen “mouflon” deze middag. Niet eens een spoor.

   
  Tot en met de lunch voel ik me heerlijk. Vooral na de meditatie was ik gevuld met frisse en levendige energie. Na de lunch van blikgroente, sardines, tomaten en ui raak ik vermoeid. Stiekem een half uurtje geslapen in de auto.
   
 

Het landschap, midden op het plateau, vinden we minder aantrekkelijk. De vlakte is met grote zwarte stenen bedekt tegen een achtergrond van zwarte bergen.

  De route van vanochtend in de richting van de onderzeeër was vol contrast. Zachtgele zandvlaktes afgesloten van de rest van de wereld door grote zwarte bergen. Magnifiek. Wat een prachtig landschap. Schoonheid in twee kleuren. Zwart en geel en daarboven een strak blauwe hemel. In de middag rijden we rond op de minder aantrekkelijke vlaktes. De blauwe hemel en de zon worden nu bedekt met donkergrijze wolken. Vol met regen dat helaas te weinig valt. De meeste bomen zijn dood of stervende. Hoewel we af en toe ook verrast worden door een mooie groene boom. Leven op een plaats waar je het niet verwacht.
   
  19.30u Met een lampje op mijn voorhoofd kan ik een beetje bijschrijven. Wachtend op het eten, zo heerlijk voorbereid door de kok en gids. Peter en ik zijn trouwens ongelooflijk handig aan het worden met het opzetten van ons kampementje. Binnen 10 minuten staan de tent, de tafel en de 2 stoelen. Koud bier op tafel en chips in een gezellig bakje. Wanneer de donkere nacht en haar sterren zijn opgekomen flakkert een kaarsje op tafel voor de extra romantiek.
 

De auto is ook veel handiger en strakker ingepakt. Strakker zodat niet de kleinste hobbel er al voor zorgt dat wij 2 stoelen of een tafel in onze nek hebben. Handiger omdat we binnen een minuut, zonder teveel handelingen, de dingen kunnen pakken die we nodig hebben. Zandplaten voor als we vaststaan, blikken soep of andere levensmiddelen voor het diner. Absolute kampeerhelden!

   
   
 

Dag 152, Zaterdag 28 januari 2006 Blaka-Chirfa-Dirkou-Bilma

   
 

Kilometerstand begin 32.905

  Kilometerstand eind 33.105
  Km vandaag 200
  Km totaal 17.821
   
 

06.00u Opgestaan. Om half acht vertrekken we. Vandaag een lange dag met veel rijden voor de boeg. Gisteren pas laat gaan slapen door het irritante geluid van de generator van Maurice. We vertrekken later dan het geplande tijdstip van 07.15 uur omdat de banden moeten worden opgepompt tot 2 Bar. De banden waren door het rijden afgelopen.

   
 

12.00u Stoppen bij de oase Sara vlak voor Chirfa. Tot nu toe doorgereden. Niet qua snelheid maar wat betreft het aantal uren. Non-stop. In het begin over de wat saaiere vlaktes, met stenen en keien bezaaid. Rond half twaalf waren we terug aan de westkant van de Djado met de gele zandvlaktes en de hoge rotspartijen.

  Vandaag ben ik erg moe. Weinig geslapen en de rit is saai. Geen topmorgen.
   
 

13.00u Chirfa, eindelijk. Lunchen, bijtanken en misschien een mogelijkheid tot douchen! Mag ook wel. Iedereen begint behoorlijk te ruiken. Ik trok mijn schoenen uit in de auto... Grote fout!

  Na de lunch douchen we samen. Hoe romantisch. We halen voor elkaar water uit de put en spoelen elkaar af. Ik was zelfs mijn haren...
   
 

15.50 uur. Ik zit in een kring met een aantal vrouwen en kinderen uit het dorp. Gezellig “kletsen” met handen en voeten in het Frans. Zij zijn Hausa.

  Aisha Bakoy en Hadisa Bakoy
  p/a Ecole de Chirfa
  Djado
   
 

Kmstand 33.023, 80 liter diesel getankt, 4 jerrycans gevuld en 80 liter water bijgevuld.

  16.30u We verlaten Chirfa. Eerst nog langs de soldaten om onze paspoorten met stempel en/of aantekening op te halen.
   
  18.50u We stoppen bij de marker Berliet 13 (GPS N20 21.345 E12 41.662). De markers zijn vernoemd naar Berliet (van de vrachtwagens, inmiddels Renault) en zijn het resultaat van zijn expedities in de woestijn. We zijn op weg naar Bilma via Dirkou. We geven de zoon van Bakoy een lift naar Bilma. Zo rijden Ibrahim, de kok, en de zoon van Bakoy achterop de auto van Maurice mee...
   
   
  Dag 153, Zondag 29 januari 2006 Chirfa-Dirkou-Bilma
   
 

Kilometerstand begin 33.105

  Kilometerstand eind 33.310
  Km vandaag 205
  Km totaal 18.026
   
 

6.00u Opgestaan. We vertrekken om tien over zeven.

  Gisteravond hebben we twee heerlijke kippen, gekocht in Chirfa voor CFA 5,000 (ongeveer 8 Euro) per stuk. Lekker weer een stukje vlees als afwisseling.
   
  Vandaag grote irritatie naar Maurice. Als ik moe ben kan ik minder makkelijk zijn altijd aanwezige en overheersende persoonlijkheid langs mij heen laten gaan. Alles moet gaan zoals hij het “beveelt”. Ik besef zijn goede kanten, zoals hij ons Niger laat zien en zijn best doet om ons te gidsen en op alles te wijzen. Maar na een week reizen is het opvallend hoe hij altijd aan het woord is en geen vragen aan ons stelt. Waarbij hij ook altijd een antwoord klaar heeft als Peter wat oppert. Erg zelfingenomen, weinig tot geen ruimte voor anderen. Jammer. Tegelijkertijd is het wel een harde werker en goede fotograaf met een grote liefde voor zijn land. Mijn gevoelens zijn dubbel.
   
 

Tijdens de pitsstop rond 8 uur vertelde Mamman (onze gids) dat wanneer je de route naar Libië rijdt (welke hier vlakbij loopt) je soms lijken ziet liggen van mensen d.w.z. vluchtelingen die de oversteek door de woestijn niet gehaald hebben.

   
 

10.30u Aankomst Dirkou (Km 33.265). Een vrij grote stad ongeveer 40 km ten noorden van Bilma. Het ziet er uit als een typische woestijnstad. Lage vierkante huisjes met langs de rand van de stad grote afvalhopen, waar ezeltjes en geiten “grazen”. Met het verschil dat Dirkou op de handelsroute naar Libië ligt en dat is te merken aan de hoeveelheid spullen die er te krijgen zijn. Men spreekt er ook Engels (Nigeriaanse invloed). Er is elektriciteit en veel huisjes hebben schotels. Zelfs de mobiele telefoons hebben bereik.

  De kok Ibrahim blijft achter. Hij is ziek, iets dat Maurice gisteravond al zag aankomen. De zoon van Bakoy stapt ook uit en neemt de bus naar Agadez. We zijn weer met z'n vieren. Het is de hele ochtend al zwaar bewolkt. We hebben zelfs de verwarming aangehad in de auto.
   
 

12.30u Na een bezoek te hebben gebracht aan de politie (voor aantekening), boodschappen te hebben gedaan (we hebben zelfs bier gevonden genaamd Amsterdam) en langs eerste hulp en de apotheek te zijn geweest voor Ibrahim gaan we net buiten Dirkou lunchen. Tijdens de lunch beseft Maurice zich dat hij Ibrahim twee weken teveel heeft betaald en gaat terug om hem te zoeken. Helaas de dief is vertrokken... Zo ziek was hij waarschijnlijk toch niet.

 

14.45u Vertrek richting Bilma. We scouten onderweg locaties voor de eclips van 29 maart. Maurice wil de ideale plek vinden om de eclips vast te leggen.

  16.30u Aankomst Bilma.
   
 

Mieren, met hordes tegelijk, tientallen worden honderdtallen; Kleine vervelende kinderen. Wat een tegenstelling tot Dirkou. Ongelooflijk irritant! Ik sta nu voor de politiepost bij de auto en er staan ongeveer 50 kinderen om mij heen. Brutaler dan alle kinderen die we tot nu toe gezien hebben. Ik kan kiezen tussen “dom” geouwehoer met de plaatselijke gendarmerie (over natuurlijk voetbal) of lastig gevallen worden door vervelende kinderen. Tot nu toe hou ik het vol met de kinderen.

   
 

17.15u Camping “ Les amis du Kaouar et fils des Oasis” gerund door Jalabert. Tevens ook de lokale vertegenwoordiger van SOS Faune, de stichting waar Maurice aan verbonden is.

   
   
 

Dag 154, Maandag 30 januari 2006 Bilma

   
 

Kilometerstand begin 33.310

  Kilometerstand eind 33.331
  Km vandaag 21
  Km totaal 18.047
   
 

07.30u Opgestaan, uitgeslapen...

  Vannacht toch maar in de tent geslapen. Al onze spullen lagen daar nog. In de kamertjes van de camping liggen alleen matrasjes en dan is onze tent toch comfortabeler, hoewel? Het stormde enorm vannacht. Begon gisteravond al. De auto verplaatst naar een stiller plekje, maar ondanks dat klapperde de tent alle kanten op. Zo ontzettend hard, dat we bang waren dat we met tent en auto opgenomen zouden worden in een wervelwind en ergens midden op het plein in het dorp weer op de grond neergegooid zouden worden. Toch prima geslapen, hoewel Peter pas om 1 uur in slaap viel en vaak wakker is geweest.
   
  Gisteravond kwam de burgermeester van Chirfa langs om met Maurice te spreken. Veel bewondering voor Maurice. De burgemeester zoekt financiering voor een nieuw gemeenschapshuis. Maurice onderzoekt de mogelijkheden hiervoor maar maakte gebruik van deze gelegenheid om te betogen dat “het zo niet meer kan...”. Er moeten veel dingen veranderen om de natuur te behouden. De burgermeester moet “opstaan” tegen de soldaten die jagen op de laatste beschermde gazellen en mouflons in de Djado – het jachtseizoen is notabene niet eens geopend dit jaar-. Verder zou hij het dorp moeten schoonhouden en de bevolking sensibileren en activeren om hun dorp te beschermen en aantrekkelijk te houden voor toeristen, welke weer kunnen zorgen voor de broodnodige inkomsten. Kinderen moet worden afgeleerd te vragen om kado's en/of geld. Iets wat ze wordt “aangeleerd” door onverantwoord gedrag van de toeristen. Heel veel toeristen geven te pas en onpas zonder zich te verdiepen in de consequenties van dit gedrag.
   
 

Een bekend en duidelijk zichtbaar gevolg is dat kinderen liever gaan bedelen dan naar school gaan en/of hun ouders helpen. Natuurlijk geldt hier ook dat iets afleren moeilijker is dan iets....

  Maurice, als gevolg van de decentralisatie, gaat alle burgemeesters aanschrijven over het belang van het behouden van de natuur en de rol van de gekozen burgemeester hierin. Met name de rol van de soldaten en de medewerkers van “Eaux en Forèts” is dubieus op zijn zachts gezegd. Ondertussen bezoekt hij tijdens zijn reizen zoveel mogelijk burgemeesters. Hij is van plan deze brief ook langs de president van Niger en de ambassadeurs in Niamey te laten circuleren. Het is onvoorstelbaar dat Niger financiële hulp krijgt ten behoeve van het behoud van de natuur en tegelijk de regels vooral door de overheid met voeten worden getreden.
   
  We besluiten om twee nachten te blijven in Bilma. Hierna wordt het weer twee weken woestijn met duinen, duinen en nog eens duinen. Vanochtend verkennen we het dorp, de zoutmijn, de landingsbaan en vuurtoren! Rond het middaguur tanken we nog even water en diesel bij. 33.331 km 65 liter diesel getankt op zijn Afrikaans bij een familielid van Jalabert. (308 km gereden op 65 liter, 1 op 5 ongeveer).
 

's Middags wasje draaien en weer douchen.

  Om 18.00 uur. “Bilma by night”. Nog even enkele boodschappen halen. Tomaten, uien, wortels en aardappelen. En koekjes natuurlijk en tandpasta en olijfolie. In het pikkedonker lopen we door Bilma. Her en der een tl-verlichting. We lopen langs de huisjes -die als kleine winkels fungeren- en kloppen aan op zoek naar onze benodigdheden.
   
  Ondertussen is Maurice de route m.b.v. de gedetailleerde landkaarten aan het uitstippelen. Hierna gaan de gegevens in de computer en dan in de GPS.
   
   
 

Dag 155, Dinsdag 31 januari 2006 Bilma-Zoo Baba-Agadem

   
 

Kilometerstand begin 33.331

  Kilometerstand eind 33.407
  Km vandaag 76
  Km totaal 18.123
   
  06.00 uur. Opstaan!
Niger