Zandvoort 30-08-'05
België 31-08-05
Frankrijk 31-08 - 11-09-'05
Spanje 11 - 23-09-'05
Marokko 23-09 - 10-10 / 08-03 - 08-06
West-Sahara  
Mauritanië 14 - 17-10-'05
Senegal 18-10 - 25-11-'05
Gambia 04-11 -10-11
Mali 26-11 - 18-12
Burkina Faso 19-12 -
Niger 25/26 - 31-12, 16-01 '06 - 18-02-'06 /
Benin 18-02 - 08-03-'06
Niger 10-06 - 26-06-'06
Tsjaad 06-06 - 30-06-'06
Kameroen 30-06 - 21-07-'06
Gabon 03-07 - 09-08-'06
Congo 23-07 - 09-08'06
DRC  
Angola 09-08 -
Namibië 09 -
Zambia  
Botswana  
Namibië 09 -
Zuid Afrika 02-11-'06 -13-04-'07
Mozambique 13-04 - 28-04-'07
Malawi 28-04-'07 -
Tanzania  
Kenya  
Ethiopië  
Djibouti  
Soedan  
Egypte  
Libië  
Tunesië  
  We zijn weer actief met de site! Over onze terugkeer in Niamey kun je lezen in het reisverhaal 'Niamey, 9 juni' en 'Vertraging'. Verder is er eindelijk een logboek over de woestijnreis begin dit jaar samen met Maurice.
   
  Dag 299, Vrijdag 23 juni Route Niamey - Zinder
   
 

Kilometerstand begin 38.676

  Kilometerstand eind 39.549

Klik hier voor Niger 2005

Km vandaag 873
  Km totaal 24.215
   
  Vertrektijd 06.25 uur
  Aankomsttijd 18.15 uur
  Aantal uren onderweg bijna 12 uur
   
  05.00 Wekker doet ons bruut ontwaken. Maar het is zover, vandaag gaan we door met onze reis. Na een paar maanden pauze in Marokko gevolgd door een kleine vertraging in Niamey vanwege mijn ziekte, is het moment van avonturieren weer aangebroken. Vandaag is een simpele reisdag over een voor ons bekende weg. Het stadje Zinder ongeveer 875 km richting het oosten wordt onze eerste stop op weg naar Tsjaad.
   
 

06.20 Emotioneel afscheid van onze vriendjes Orfe en Orion, de herders van Maurice en Julie. Uitgezwaaid door Julie en Roland (de Franse puttenbouwer) rijden we redelijk op tijd weg.

   
 

Peter heeft de brandstoffilter geplaatst in Benin (door Landrover) vervangen door een echte brandstoffilter van Landrover die is meegnomen uit Nederland door Roddy en de auto rijdt weer als vanouds. Zonder haperingen rijden we met een gemiddelde snelheid van 110km per uur over een goed geasfalteerde weg. Onderweg worden we een paar keer aangehouden door nieuwsgierige maar heel aardige militairen. Geen vragen naar souvenirs e.d. Sterker nog, het is gezellig om af en toe een praatje met ze te maken.

   
 

18.15 Aankomst Zinder. Bekend terrein en we slapen in hetzelfde hotel waar we met Maurice hebben overnacht in februari. Een welverdiend biertje op de eenvoudige parkeerplaats annex terras van het hotel. Daarna naar het restaurant Poele d'or voor een gegrilde kip maar deze keer zonder frietjes. Er zijn geen aardappels in Zinder…

Verder is er weinig tot geen verlichting dus met een flikkerend kaarsje is het een beetje puzzelen wat en hoe je eet. Maar het is heerlijk om weer onderweg te zijn.
   
 

22.00 Tijd om te slapen.

   
   
  Dag 300, Zaterdag 24 juni Zinder – Gourée - Diffa – Nguigmi
   
 

Kilometerstand begin 39.549

  Kilometerstand eind 40.148
  Km vandaag 599
  Km totaal 24.814
   
 

Vertrektijd 07.10 uur

  Aankomsttijd 17.30 uur
  Aantal uren onderweg bijna 10 1/2 uur
   
  06.00 Opgestaan en om zeven uur weggereden. Het eerste gedeelte tot Gourée is nog steeds bekend voor ons. Bij dat stadje zijn we met Maurice uit de woestijn gekomen en via de verharde weg in omgekeerde richting naar Niamey gereden. Na Gourée wordt het allemaal nieuw gebied.
   
 

10.00 Gourée. Ongeveer 40 km buiten dit dorp krijgen we heel slecht wegdek; grote gaten en diepe kuilen. Gelukkig verbetert de weg weer na 100 km. Het uitzicht is soms betoverend mooi, oases in “cuvettes” met groene struiken en palmbomen sieren de uitgestrekte zandvlaktes.

   
 

14.06 Diffa. Het laatste dorpje waar we in Niger nog ‘fatsoenlijk' kunnen tanken. 100 liter getankt bij kilometerstand 40.017 voor 58.600CFA (CFA 586 p/ltr).

   
 

Vandaag is overigens een dag met twee mijlpalen;

  We hebben exact 300 dagen geleden Nederland verlaten en de kilometerteller telt de 40.000km!
   
  Vanaf Diffa houdt de geasfalteerde weg op te bestaan. We zijn gewaarschuwd dat we over een afstand van 130km ruim 3 uur moeten rekenen. En inderdaad, de piste is dramatisch! Diepe gaten en kuilen waar je alleen stapvoets doorheen kunt rijden. Het grootste gedeelte van de tijd rijden we over een spoor naast de piste. Ongeveer 60km na Diffa lijkt het even te verbeteren, maar dat is slechts voor korte duur. 30 Km verderop is het weer slingeren en of kruipen om en door diepe gaten.
   
 

17.30 Aankomst Nguigmi, het laatste dorpje voor de grens met Tsjaad. Hier worden we verwelkomd door de Chef de Canton van N'guigmi Mai Inoussa , de broer van Generaal Mai Manga Oumara –Chef d'état Major Particulier - die Peter (tijdens mijn hoge koortsdagen) een kort bezoek heeft gebracht. De Generaal heeft alles netjes geregeld vanaf Niamey en we krijgen een enorm vriendelijke ontvangst. We mogen bij de chef slapen en tot onze grote verbazing heeft onze kamer de luxe van een airconditioning! Het huis is altijd een paleis van de sultan geweest. De overgrootvader van de chef heeft destijds het verdrag met de fransen getekend. En nog steeds bekleedt iedereen in de familie een hoge post in Niger of Tsjaad.

   
  Die avond wordt absoluut onvergetelijk. Na het eten komen de burgemeester en de Chef de Police langs om ons mee te nemen naar de plaatselijke bar. Een 30 jaar oude container, vroeger gebruikt door het leger en nu omgebouwd tot een soort discotheek inclusief discobal en discolampen. Buiten staat een grote koelkast en muffe overbejaarde banken op het terras zorgen voor een loungegevoel… We hebben de hele avond biertjes gedronken, gezellig zitten ouwehoeren over Niger en Europa en ik heb zelfs gedanst!
   
   
  Dag 301, Zondag 25 juni Dorolelewa
   
 

Kilometerstand begin 40.148

  Kilometerstand eind 40.257
  Km vandaag 109
  Km totaal 24.923
   
  Om zeven uur opgestaan en na een traditioneel ontbijt van beignets en een kop thee rijden we met het zoontje van de Chef de Canton naar Dorolelewa. Een woestijndorp dat volgens onze GPS midden in Lake Tchad moet liggen. Van de bewoners horen we dat tot 20 jaar geleden het meer tot Nguigmi reikte. Maar de jaren met enorme droogtes hebben ervoor gezorgd dat het meer steeds kleiner en kleiner in oppervlakte is geworden. Er is zelfs een jaar geweest dat het hele meer droog stond. Dieren zoals hippo's en olifanten zijn allemaal verdwenen, gevlucht naar de omringende landen, hopend daar te kunnen overleven.
   
 

Natuurlijk ligt Dorolelewa niet zoals gezegd maar 20km bij Nguigmi vandaan…Het is ongeveer 55 km rijden over een piste waar je soms niet sneller dan 30km per uur kan rijden. Na ruim anderhalf uur rijden we een behoorlijk groot dorp binnen.

Gewapend met hoed, fles water en het fototoestel volgen we de plaatselijke vertegenwoordiger van de Chef de Canton van Nguigmi voor een rondleiding. Het is midden op de dag en de zon brandt op je huid. In deze weken voor het regenseizoen kan de temperatuur oplopen tot 50ºC in de schaduw. Voor ons is het enorm afzien maar het lijkt alsof de bevolking zelf er weinig last van heeft. Als we bij de markt aankomen is het een bonte verzameling van koeien, kamelen, ezels en geitjes. Er komen hier praktisch nooit toeristen en ik kan in alle rust foto's maken (link foto). Er volgen geen commando's tot het geven van cadeaus. De kleding van de vrouwen is opvallend en kleurrijk. Felle doeken en sjaals met helder gekleurde prints steken sterk af tegen de gele en soms eentonige achtergrond van de woestijnhutjes en zandvlaktes (link foto). Na anderhalf uur sjokken door de zinderende hitte moeten we een pauze nemen in de ‘koelte' van een hutje. Uit de zon, beschermd door een rieten dak drinken we binnen vijf minuten twee liter water om weer bij te komen. Na dit bijzondere bezoek rijden we om twee uur terug naar Nguigmi om daar de grootste dromedarissenmarkt van Afrika te bezoeken.

   
  Terug in het huis hou ik een korte siësta in de verkoeling van de airconditioning kamer en Peter rommelt een beetje in de auto en leest wat over Tsjaad. Rond half vijf handelen we de grensformaliteiten af voor Niger waar we door iedereen weer enorm vriendelijk worden behandeld. De politiemannen nodigen ons uit om 's avonds Nederland-Portugal bij hun te komen kijken.
   
 

De hitte is iets afgenomen en Peter en ik wagen ons richting de dromedarissenmarkt. Het is werkelijk een ongelooflijk plaatje. Honderden en honderden dromedarissen die overigens in de volksmond kamelen worden genoemd. Foto's maken is iets lastiger aangezien de kinderen er een spel van maken om iedere keer voor mijn camera op te duiken. Maar echt vervelend zijn ze niet. Eerder nieuwsgierig en enthousiast omdat we blanken zien.

   
 

's Avonds worden we weer door de burgemeester opgehaald. Eerst brengen we een bezoek aan de nonnen. Twee Franse, een Italiaanse en een Kongolese. Ze behoren tot de orde van Père Foucault. Eén van de nonnen is hier al meer dan 30 jaar. Bijzondere vrouwen met een hele warme uitstraling, je voelt bijna de liefde van God. De rust waarmee ze praten, de liefde voor het leven en het vertrouwen in God is bijna benijdenswaardig. Ze vertellen ons hoe ze in grote samenhorigheid en met diep respect voor elkaar samen leven met de moslimgemeenschap. Dit is beduidend anders dan de verhouding tussen beide religies in het Westen op dit moment…Helaas missen we door dit bezoek wel de eerste helft van de wedstrijd. Snel rijden we naar ons stamcafé voor de tweede helft. De afloop kent iedereen en ook wij gaan teleurgesteld naar bed.

   
  En toen verder naar Tsjaad.
   
Niger