Zandvoort 30-08-'05
België 31-08-05
Frankrijk 31-08 - 11-09-'05
Spanje 11 - 23-09-'05
Marokko 23-09 - 10-10 / 08-03 - 08-06
West-Sahara  
Mauritanië 14 - 17-10-'05
Senegal 18-10 - 25-11-'05
Gambia 04-11 -10-11
Mali 26-11 - 18-12
Burkina Faso 19-12 -
Niger 25/26 - 31-12, 16-01 '06 - 18-02-'06 /
Benin 18-02 - 08-03-'06
Niger 10-06 - 26-06-'06
Tsjaad 06-06 - 30-06-'06
Kameroen 30-06 - 21-07-'06
Gabon 03-07 - 09-08-'06
Congo 23-07 - 09-08'06
DRC  
Angola 09-08 -
Namibië 09 -
Zambia  
Botswana  
Namibië 09 -
Zuid Afrika 02-11-'06 -13-04-'07
Mozambique 13-04 - 28-04-'07
Malawi 28-04-'07 -
Tanzania  
Kenya  
Ethiopië  
Djibouti  
Soedan  
Egypte  
Libië  
Tunesië  
  De terugreis is begonnen
  …sinds dinsdag 27 maart zijn we weer onderweg. Even dat emotionele moment, het afscheid nemen van Kaapstad en onze “nieuwe” vriendjes. Maar wat is het heerlijk om weer op pad te zijn. Terug in de natuur, weg van het stadse leventje. Het ontdekken van nieuwe werelden, op zoek naar het onbekende.
   
 

Dag 574, dinsdag 27 maart Kaapstad – Worchester – Robertson – Mc Gregor

   
 

Kilometerstand begin 63.770

  Kilometerstand eind 63.959
Km vandaag 189
  Km totaal 44.405
   
  Vertrektijd 14.00
  Aankomsttijd 17.00
  Aantal uren onderweg 3
   
 

De wekker gaat om zeven uur. Want natuurlijk moeten we nog de laatste dingen doen. In dat opzicht zijn we absoluut niet veranderd. Onze ontbijt-date van half elf wordt uiteindelijk kwart voor twaalf (toch netjes voor ons doen). Peter Z. en Wam zitten al bij ons vaste ontbijtadres; café Newport. Mijn verdrietige stemming heeft plaatsgemaakt voor het opgewonden gevoel; Wij gaan weer reizen…

 

Om half twee is het zover. Met z'n drietjes geïnstalleerd, klaar voor de terugreis. Dat laatste is trouwens wel vreemd. We gaan nu terug omhoog. Dat is toch anders dan wanneer je uit Nederland vertrekt en je hebt de hele reis nog voor de boeg. Nu hebben we de helft gehad en beginnen we aan de andere helft. Het klinkt misschien bizar wanneer je nog minstens zes tot zeven maanden kan reizen, de gemiddelde vakantie is korter, maar toch. Psychisch heeft het een andere uitwerking op de geest. Ik moet mezelf ook dwingen het begrip ‘terugreis' los te laten en het puur zien als ‘reizen'. Peter heeft hier beduidend minder last van.

   
 

Afijn, het is weer tijd om de reisboeken tevoorschijn te halen en te kijken hoe we richting Mozambique rijden met als belangrijke tussenstop Durban. We willen naar de fokker waar we onze Durban vandaan hebben en we moeten bij de State-vet (provinciale dierenarts) langs voor een gezondheidsverklaring waarmee we de grens over kunnen. Dit wordt een extra handeling die we in ieder land moeten uitvoeren. Naast het verkrijgen van visa voor onszelf moeten we nu ook zorgen dat Durban het volgende land mag binnenkomen…

   
 

Omdat we al een keer naar Knysna waren geweest, besloten we niet de N2, maar de alternatieve route richting Knysna en Plettenberg te rijden. Via de N1 landinwaarts, afslaan bij Worchester (R43) richting Robertson, door naar Montagu (R60) en via de R62 naar Oudtshoorn, de hoofdstad van Klein Karoo. Deze route is bekend als de Mountain route en zo merkten we onderweg, ook als Route 62 ( denk aan Route 66 in Amerika). Spontaan afslag genomen bij Oudtshoorn, i.p.v. gelijk richting Uniondale (R341) te rijden zijn we omhoog via de Swartberg Nature Reserve naar Prince Albert gereden. Vervolgens via de R407 met de Kareedouwberg naar de N12. Rechtsaf naar het zuiden over de Meiringspoort. Bij het plaatsje De Rust de afslag R341 naar Uniondale, om daar af te zakken richting kust via de bekende Prince Albert Pass. Het is een kleine omweg, maar het leek ons de moeite waard. En dat was het ook!

   
 

14.50 We rijden door de Hugenoten tunnel. Aan de andere kant van de tunnel is het landschap volledig veranderd; hoge bergwanden sluiten als muren de N1 af van de rest van de wereld, Du Toitskloof.

   
  15.45 De R43 richting Worchester. Een weg door een mooie bergachtige omgeving. Hoewel, nu ik eraan terugdenk en weet wat we nog meer aan bergen gaan zien onderweg, kan je het beter heuvelachtig noemen. Ook hier zijn er veel wijnfarms.
   
 

17.00 Onze stop die avond is in Mc Gregor, guesthouse Green Cables, op aanraden van Tony, een Amerikaan die we hebben leren kennen tijdens hondenuitlaten bij Mouilly Point, Capetown. Wat een heerlijk rustig dorpje. Het ligt iets voorbij Robertson naast het natuurreservaat “Vrolijkheid”; goed wandelen met de hond.

   
 

19.00 Na een heerlijke lange wandeling zitten we met een goed glas wijn tevreden voor ons uit te kijken. Ha, we zijn weer aan het reizen. Benieuwd wat we gaan meemaken. Benieuwd hoe anders het zal zijn nu we Durban hebben…

   
  21:30 Ja, later is het echt niet. We liggen al op bed en de wekker staat op zeven uur…
   
   
 

Dag 575, woensdag 28 maart Mc Gregor – Bonnievale – Montagu – Barrysdale – Ladismith – Calitzdorp – Oudtshoorn – Prince Albert

   
 

Kilometerstand begin 63.959

  Kilometerstand eind 64.353
  Km vandaag 394
  Km totaal 44.799
   
  Vertrektijd 10.05
  Aankomsttijd 17.55
  Aantal uren onderweg 8
   
 

07.00 Opgestaan. Peter gaat wat dingen veranderen in de auto en ik ga voor een stevige wandeling door het natuurreservaat. 08.30 Wat is dit een relaxed en vriendelijk dorpje. Mensen zeggen gedag en sommigen stoppen zelfs om een praatje te maken. Na het ontbijt maken we nog even kennis met een ouder stel dat al twee jaar bezig is hun eigen huis te bouwen. Respect! Alles doet hier heel gemoedelijk aan. Ja, we zijn echt weg uit Kaapstad.

   
 

10:00 Weer op weg. Via binnenweggetjes (dus niet geasfalteerd) rijden we langs diverse wijnfarms in de richting van Bonnievale, om dan omhoog te gaan naar Montagu.

 

11.00 “Route 62”. Grappig hoe er overal dit soort borden staan, je denkt gelijk aan de bekende “Route 66” in Amerika. We rijden via de Kogmanskloof Pass door de Langebergen tussen Ashton en Montagu. Dit laatste dorpje is in 2002 uitgeroepen tot het mooiste dorp van Zuid- Afrika. Montagu zelf zegt ons niet zoveel, maar toegegeven, het ligt ontzettend mooi. Vandaag vindt er een mountainbike race plaats…ontzag voor de fietsers met deze route door de bergen.

   
  12:50 Koffie en lunch bij een erg toeristisch restaurantje in Barrysdale.
 

15.45 Oudtshoorn, de hoofdstad van Klein Karoo, het gebied waar we doorheen rijden. Vroeger was deze streek bekend om zijn struisvogels. En hoewel de “Boom” voorbij is, rijden we nog steeds langs weilanden vol met deze statige vogels. Oudtshoorn zelf blijkt een grote stad te zijn. Brede straten met restaurants, cafés, hotels en B&Bs. De stad is erg gericht op de toeristen. We zijn een beetje in dubio. Rijden we door richting Uniondale of maken we een omweg via Swartberg Nature Reserve naar Prince Albert waarvan we zeker weten dat daar een B&B is waar honden welkom zijn…

   
 

16.45 Wat een onverwacht goede beslissing! We rijden door een absoluut waanzinnig mooi landschap; de weg kronkelt tussen groenbegroeide bergen, af en toe uitzicht over weilanden met glooiende heuvels en nog hogere bergen in de verte. De Swartberg Pass is een aanrader. Gelukkig dat we gekozen hebben om naar Prince Albert te gaan, al is het alleen maar vanwege de route.

   
 

18.00 In Prince Albert ontmoeten we de grote held onder de fietsers: Een Italiaan (of Spanjaard) die met de fiets door Afrika rijdt! Wauw, heilig ontzag voor deze man… Het dorpje zelf is niet veel bijzonders, wel is de B&B Saxe-Coburg opnieuw een leuke locatie waar we met Durban welkom zijn.

   
  19.15 Avondeten in het eenvoudige “Swartberg Arms”. Het is leuk te merken hoe makkelijk we schakelen. In een grote westerse stad met een diversiteit aan ‘trendy' restaurants, leef je met hoge verwachtingen. En nu; Weg zijn deze verwachtingen of harder gezegd ‘deze eisen' waaraan alles en iedereen moet voldoen. Terug is de eenvoud en de tevredenheid die je veel sneller voelt.
  22.00 Bedtijd.
   
   
 

Dag 576, donderdag 29 maart Prince Albert – via R407 Kareedouwberg Pass naar N12 –Meiringspoort Pass – De Rust – R341 naar Willowmore – Uniondale – Prince Albert Pass – Plettenberg Bay

   
 

Kilometerstand begin 64.353

  Kilometerstand eind 64.609
  Km vandaag 256
  Km totaal 45.055
   
  Vertrektijd 10.45
  Aankomsttijd 16.00
 

Aantal uren onderweg 5

   
  07.00 Wekker en wandelen.
  08:30 Uitgebreid ontbijt en een gezellige praatgrage gastheer en gastvrouw. We worden nog even in de verleiding gebracht om Plettenberg Bay en deze kuststrook over te slaan en naar de wildernis van Baviaankloof te gaan. Toch besluiten we ons bij de gekozen route te houden, al is het alleen maar uit nostalgie voor mij…
   
 

Opnieuw zijn we blij dat we dit uitstapje naar het noorden hebben gemaakt. De weg richting Uniondale leidt ons door de prachtige Kareedouwberg Pass en de nog mooiere Meiringspoort. Het landschap is werkelijk fenomenaal. Bergen, nog hogere bergen en daarachter nog hogere bergen…Zover als je kan kijken zie bergen. Als we dan later die middag de bekendere Prince Albert Pass rijden valt die ons eigenlijk een beetje tegen.

   
  16.00 Plettenberg Bay. Volgens de Lonely Planet is dit een trendy badplaats in opkomst. En dat klopt ook. Het centrum bestaat al uit de nodige trendy restaurants en aan de kust herken je duidelijk de moderne luxe huizen die je ook in Kaapstad en omgeving zoveel ziet. Wederom hebben we een leuk adres gevonden via de pet-friendly guide; Cornerway House en de vriendelijke eigenaren Robin en Dee. Robin is met een landrover in 2005 via Mozambique naar Dar es Salaam gereden en laat ons vol enthousiasme foto's van zijn trip zien.
   
  19.30 Op aanraden van Robin zijn we naar de “Med Seafood Bistro” gegaan voor het avondeten. Een eenvoudig restaurantje dat al 22 jaar bestaat.
  22.00 Ja, dit is nu eenmaal ons ritme…
   
   
 

Dag 577, vrijdag 30 maart Plettenberg Bay – R102 Nature's Valley – Jeffreys Bay

   
 

Kilometerstand begin 64.353

  Kilometerstand eind 64.830
  Km vandaag 477
  Km totaal 45.532
   
  Vertrektijd 12.20
  Aankomsttijd 16.30
 

Aantal uren onderweg 4

   
  07.00 the usual…Vandaag wordt het een heerlijke strandwandeling over Robbergstrand.
  09.30 Tijdens het ontbijt maken we kennis met Dee. Een warme vrouw die naast de B&B ook chairwoman is van een NGO die zich bezighoudt met slachtoffers van Aids. Verder heeft ze vanuit deze NGO een opvangtehuis voor vrouwen opgericht. Het enige opvangtehuis tussen George en Port Elizabeth, vertelt ze. De tijd gaat snel wanneer we in gesprek raken over het werk dat ze verrichten. De mooie en positieve kanten, maar ook de tegenslagen en teleurstellingen.
   
 

Na een beetje getreuzel verlaten we Plettenberg Bay voor een relaxed ritje richting Jeffreys Bay. We gaan via de R102 naar Nature's Valley, een echt vakantieoord. Het is najaar en de natuur laat prachtige herfstkleuren zien. Goudgeel, roodbruin, zachtgroen. Het doet een beetje denken aan Texel of Terschelling met de houten huisjes verstopt tussen het groen van de bomen en struiken.

   
 

13.00 De Bloukransrivier en de ‘wereldberoemde' brug…Nostalgie: Hier heb ik tien jaar geleden de grote sprong gewaagd. Vanaf deze brug is de werelds hoogste Bungy Jump. 216 meter. Wauw, als ik het terug zie ben ik nog trots op mezelf. En Peter geeft het toe; ook hij is onder de indruk dat ik hier vanaf ben gesprongen. Nog even is er die twijfel; zal ik weer gaan…Maar ik laat het bij die mooie herinnering van tien jaar terug.

   
 

Via de alternatieve route, de R102 rijden we verder richting Jeffreys Bay. We slaan af bij een gravelweg om langs Oysterbay te rijden, maar na drie kwartier geloven we het wel (er komen nog genoeg verplichte gravelwegen later in onze reis) en keren terug naar de N2.

   
 

15.45 Aankomst Jeffreys Bay. Een waar surferparadijs zo lezen we in de Lonely Planet vanwege de mooie golven, maar het plaatsje zelf is niet veel bijzonders. Eerlijk gezegd is de aanwezigheid van een Mexicaans restaurant doorslaggevend om hier toch de nacht door te brengen…

   
  Ons onderkomen wordt “Supertubes”, een enorm hondvriendelijk hotelletje; ze geven ons zelfs voerbakken en dekens voor Durban. Snel alle spullen in de kamer zetten en dan terug naar de Mexicaan. Dat is lang geleden; nachos, fajitas, enchilada en dit alles met een echte guacamole. Smullen.
 

Tijdens het eten hebben we het weer over de onderwerpen waar je hier maar niet over uitgesproken raakt; blank versus zwart, armoede, gelijkheid, de verschillende levensopvattingen, levensinstellingen…Naast deze ‘zware' onderwerpen praten we ook over het reizen samen met Durban. Hoe zal het straks zijn als we weer gaan kamperen? Zal hij wennen om alleen te slapen in de auto? Peter oppert zelfs om toch maar een aanhanger te nemen met tent. Zo kan Durban bij ons slapen. Maar een aanhanger heeft zoveel nadelen; als je ergens vast komt te zitten bijvoorbeeld, dan heb je echt een groot probleem. Nee, Durban moet maar gewoon wennen aan deze manier van reizen.

   
  21.30 Bedtijd. Geen nachtleven voor ons op deze vrijdagavond.
   
   
 

Dag 578, zaterdag 31 maart Jeffreys Bay – N2 Port Elizabeth – Grahamstown – Kenton on Sea

   
 

Kilometerstand begin 64.830

  Kilometerstand eind 65.120
  Km vandaag 290
  Km totaal 45.822
   
  Vertrektijd 10.45
  Aankomsttijd 16.00
 

Aantal uren onderweg 5

   
 

Opstaan en gelijk het strand op voor onze ochtendwandeling. Opnieuw vinden we dat Jeffreys Bay absoluut geen mooi dorp/omgeving is. Ja, je hebt kilometerslange stranden waar je heerlijk kunt wandelen en surfen, maar verder is alles verschrikkelijk op elkaar gebouwd. Er zit nauwelijks ruimte tussen de kleine huisjes. Dan liever het meer trendy Plettenberg Bay, waar je in ieder geval mooie stukken grond met grote huizen langs het strand vindt.

   
 

10.45 Na het ontbijt en het kopen van een bikini (ik liep al maanden in een kapotgebeten dingetje rond, kapotgebeten door Durban welteverstaan) gingen we op weg naar Port Elizabeth. Daar moeten we een korte stop maken bij safarishop “4x4 Megaworld” om de nieuwe Old Man Emu schokbrekers en veren te laten controleren welke vorige week door hun collega's in Kaapstad onder de auto waren gezet.

   
 

13.00 Tijdens het wachten op de auto heb ik een kort maar leuk gesprek gehad met een Russische vrouw. Zij is samen met haar man veertien jaar geleden naar Zuid-Afrika verhuisd. Gevlucht uit Rusland voor de maffia en de corruptie.

   
 

Tanken 64.926km / 93 liter / R 528

   
 

14.45 Universiteitstadje Grahamstown. Een lieflijk stadje, of eigenlijk is het meer een dorpje, met veel oude historische gebouwen. We stoppen bij een typische studentenbar voor de lunch: “Rat & Parrot”. Aangestoken door de bierdrinkende studenten (en ach het is zaterdag) gaan wij ook aan het bier en vinden dat we best wat mogen relaxen..

Overleg; rijden we door naar East London of slaan we hier af van de N2 en rijden richting de kust naar Kenton on Sea. Punt is dat het de komende twee weken paasvakantie is en alles aan de kust praktisch is volgeboekt. We hebben net gebeld naar een B&B in Kenton waar nog plaats is…In East London weten we nog niks. Dus wat te doen?

   
  16.00 Zebra's, kudu's, wildebeesten en zelfs een giraffe! We rijden over een landweggetje naar Kenton on Sea en passeren daarbij af en toe een gamefarm. Wat een geluk voor ons dat de beesten zo dicht bij de weg komen. En wat hebben we een goede beslissing genomen. Alleen de rit naar Kenton toe is al de moeite waard. Vlak voor het dorpje ligt Woodlands Cottages, onze B&B. Als we door het hek rijden worden we begroet door een grote Deense dog en een herdershond, nieuwe vriendjes voor Durban. Bev, de eigenaresse komt ons tegemoet lopen en laat vol enthousiasme ons verblijf zien. De huisjes liggen allemaal diep verscholen tussen de dikbegroeide bomen en struiken. Overal zie je kleine paadjes en bordjes met teksten als; ‘secret garden route' of ‘boesmansrivier route'. Durbster mag overal loslopen, ofwel een waar hondenparadijs. Ik voel nu al dat ik hier veel langer zou willen blijven…
   
  Die avond eten we op aanraden van Bev bij Stanley's aan de overkant van Woodlands. Een restaurantje gelegen aan de Kariega rivier. We zitten buiten op het terras en met de bijna volle maan hebben we een schitterend uitzicht over de rivier. Er heerst hier zo'n echt Afrikaans farmsfeertje. Je voelt als het ware de aanwezigheid van de dieren. Het eten is inderdaad heerlijk en deze plek gaat absoluut de boeken in als bijzonder. Er is ook snel een beslissing genomen om hier een extra nacht door te brengen. En dat terwijl we nog helemaal niet veel van de omgeving weten.
   
   
  Dag 579, zondag 1 april Kenton on Sea
   
 

's Ochtends verkennen we het dorpje (snel gedaan, klein dorpje) en maken daarna een lange strandwandeling. K-o-S ligt als het ware ingesloten tussen de Kariegarivier en de Boesmansrivier die allebei uitmonden in de zee. Het is hier heerlijk wandelen en de lucht voelt hier zo fris aan. Genieten met een hoofdletter.

   
 

Bev, onze lieve gastvrouw, maakt zich zorgen over een goed onderkomen voor ons voor de komende dagen. En dus gaat ze aan de slag en regelt een B&B in Coffee Bay, aan de Wild Coast .Verder dringt ze aan dat we goed de situatie in Mozambique moeten uitzoeken. De kust heeft daar de nodige schade opgelopen vanwege hevige stormen eind februari/begin maart dit jaar. We maken ons daar niet zo druk over want hoe dan ook, we moeten toch die kant op, dus dat zien we daar dan wel…

   
  's Middags besteedt Peterlief nog wat uren aan de inrichting van de auto. Met de gedane aanpassingen in Kaapstad is het toch weer zoeken naar het ideaal. Mijn middag bestaat uit schrijven en updaten.
   
  Zondagavond eten we in de Sandbar, een drijvend restaurant op Boesmansrivier. Was het zaterdag zo heerlijk rustig bij Stanley's, vanavond zijn we in een soort sportsbar terechtgekomen. De dorpse pub waar iedereen om zeven uur al dronken is…En ach, zo is iedere avond weer anders.
   
   
  Dag 580, maandag 2 april Kenton on Sea – R72 Port Alfred - East London – N2 Coffee Bay (Wild Coast)
   
  Kilometerstand begin 65.178
  Kilometerstand eind 65.646
 

Km vandaag 526

  Km totaal 46.348
   
 

Vertrektijd 10.50

  Aankomsttijd 18.00
 

Aantal uren onderweg 7

   
 

07.00 Strand! Ontbijt! Genieten…

  10.50 Vertrek. Kenton on Sea is een absolute aanrader!
   
  11.15 Port Alfred. Hier is een grote vliegschool waar we langs gaan voor informatie. We hebben zo onze dagdromen voor later als we groot zijn en ach, we zijn toch in de buurt…
   
  Tanken 65.352km / 63 ltr / R 369
   
  13.50 East London. Een grote stad en het heeft iets weg van een voorstad van Londen. Grauw en neerslachtig. We vervolgen onze weg via de N2.
 

16.20 Ongeveer 20km voor de grotere stad Umtata nemen we de afslag naar Coffee Bay. En we zijn weer terug zijn in Afrika (het andere Afrika dan de redelijk georganiseerdeWest Cape). Vuilnis op straat, kapotte flessen langs de weg en in het gras, plastic zakken die rondvliegen of in struiken hangen, loslopende koeien, geiten en schapen en mensen die midden op straat staan, zitten of zelfs slapen…

  17.15 Ook de bekende potholes (gaten in de weg) zijn terug. Ja, we zijn echt weer in Afrika.
  18.00 Gecko's Guesthouse, Coffee Bay. Opnieuw een vriendelijk ontvangst en Durbster steelt weer de show. Wat krijgen we toch vaak complimenten over onze mooie hond (zegt de trotse ouder).
 

Roger en Leonie bieden aan voor ons te koken waar we dankbaar gebruik van maken. Geen zin meer om na toch een behoorlijk lange dag nog op zoek te gaan naar een restaurant. Iets wat een zinloze actie zou zijn geweest verteld Roger ons later, aangezien er in Coffee Bay geen restaurant is. Mm, dat zegt al iets over dit dorpje…

   
   
  Dag 581, Dinsdag 3 april Coffee Bay
   
  Vol enthousiasme na een goede (en lange) nachtrust is het om zeven uur de hoogste tijd voor onze flinke ochtendwandeling. Mm, het strand valt tegen. Roger had al gezegd dat het strand schade had opgelopen vanwege een storm, maar ook wanneer het niet bezaaid was geweest met stenen en keien had je hier geen uren kunnen slenteren. Het is een lieflijke maar kleine baai.
   
 

's Middag beetje omgeving verkend. Onder andere naar Hole in the Whall gereden. Grote rotsformatie met in het midden… een groot gat. Het landschap doet ons aan Schotland denken. De uitgestrekte grasvelden, de glooiende heuvels en de kliffen die in zee verdwijnen. Iedereen is wild enthousiast over Coffee Bay. Nu is het absoluut niet lelijk, maar het is ook niet zo bijzonder als we hadden verwacht. Misschien komt dat door deze overeenkomsten en zijn we te verwend met andere kustplaatsen waar we zijn geweest in Afrika en meer van onder de indruk waren.

   
 

Tijdens de lunch bij “Raptors Inn”, 5km buiten Coffee Bay richting Hole in the Wall, hebben we geregeld om daar 's avonds te kunnen eten. Ze doen diner alleen op reservering en in overleg met de gasten wat ze willen eten…We zijn benieuwd naar wat we kunnen verwachten. De ligging is in ieder geval fantastisch; hoog op een heuvel met een waanzinnig mooi uitzicht over de zee en de rest van de omgeving.

   
 

19.00 Als we aankomen bij Raptors worden we buiten opgewacht door een grote excentrieke kerel. Hij stelt zich voor als Spurt en vanaf het eerste moment zorgt hij ervoor dat je je “thuis”voelt. We hebben een supergezellige avond bij hem en zijn familie. Want dat is het eigenlijk; een restaurantje in hun woonhuis. Gemoedelijker kan het bijna niet. Tien jaar geleden zijn ze naar deze plek gekomen en hebben uit het niks een eigen huis gebouwd. Een huis dat ook wordt gebruikt voor ontbijt, lunch en avondeten. De dochter des huizes doet het koken. En dat doet ze heel erg goed; we kregen een overheerlijke seaplatter voor onze neus met oesters, kreeft en kabeljauw. Na het eten hebben we nog nageborreld met Spurt en Delene (zijn vrouw) en o.a. gesproken over hoe zij de apartheid hebben ervaren. Of zij zich schuldig voelen en hoe zij nu de grote verschillen ervaren in hun land en hoe zij de toekomst zien. Hele warme en lieve mensen, recht voor z'n raap en geen geforceerde beleefdheden. Deze avond zorgt ervoor dat we alsnog een bijzondere herinnering hebben aan Coffee Bay.

   
   
  Dag 582, woensdag 4 april Coffee Bay – Umtata – Port St. Johns R61 – Lusikisiki – Flagstaff – Port Edwards – N2 Durban - Alverstone
   
  Kilometerstand begin 65.692
  Kilometerstand eind 66.325
 

Km vandaag 633

  Km totaal 46.455
   
 

Vertrektijd 9.30

  Aankomsttijd 20.30
 

Aantal uren onderweg 11

   
  06.30 Opgestaan voor een wandeling. Peter heeft een beetje last van hoofdpijn en blijft liggen. Iets teveel sambuca gehad misschien gisteravond?
   
  08.00 Durban gaat vandaag zijn mama weer zien (afgesproken met de fokker Michele in Durban, zij heeft voor ons al een B&B geregeld) en dan moet hij toch mooi zijn…Dus een grote (bijna onmogelijke) wasbeurt in de veel te kleine badkamer.
  09.30 Na een heftige schoonmaakactie (badkamer was een slagveld) gaan we op pad. Spannend, over een paar uurtjes ontmoeten we een aantal familieleden van Durbster.
   
  Tanken 65.782 km / 63 ltr / 411 R
   
 

11.00 Umtata. Grote rommelige typisch Afrikaanse stad. Het valt ons op dat we bijna geen blanken zien.

  13.00 Lunch
   
  13.00 Lunch bij GeckoMoon in Port St. Johns. Uitzicht over de baai en een lange kustlijn met bergen. Dit plaatsje is beduidend groter dan Coffee Bay met een eigen postkantoor, politieburo, gemeentehuis, een dorpsplein met een markt en een redelijke ‘Pick and Save' supermarkt.
   
 

16.45 We steken een rivier over en verlaten daarmee de East Cape en komen in Kwazulu Natal. Compleet andere begroeiing, veel tropisch en groener.

  Rond zeven uur zijn we in de omgeving van Durban (de stad). We hebben aanwijzingen gehad van Michele hoe we naar de B&B moeten rijden, maar raken hopeloos verdwaald…
  De lange dag rijden en dan nu verdwalen maakt de sfeer iets grimmiger aan boord. Dan stelt Michele voor ons tegemoet te rijden. Door de mist rijden we via een slingerweg een berg omhoog naar het kleine plaatsje Alverstone.
   
 

Onze vermoeidheid verdwijnt gelijk wanneer we de auto uitstappen en enthousiast begroet worden door twee witte herdershonden (de moeder van Durban en een neefje), vier labradors, drie katten en een hele lieve en warme gastvrouw, Bridget van B&B Shenindor.

  Met een biertje en een pizza gaan we buiten zitten op het terras. Peter is gelijk in gesprek met een Engelsman die met z'n familie naar Durban gaat verhuizen in 2008. En ik praat met Michele over honden, honden en honden.
   
  23:45 Pff, een latertje vanavond. Dat wordt absoluut uitslapen morgenochtend.
   
   
  Dag 583, donderdag 5 april
   

Klik hier voor Niger 2006

06.30 Uitslapen lukt niet en dus neem ik Durban mee voor een lange wandeling. Het gebied waar we zitten wordt de “1000 Hills” genoemd en het uitzicht is fenomenaal. Overal waar je kijkt zie je heuvels.
   
  Na het ontbijt willen Peterlief en ik naar de State-Vet voor een gezondheidsverklaring. Verder heeft Bridget geregeld dat we nog langs haar dierenarts kunnen voor een aantal medicijnen voor Durban. Een soort eerstehulpdoos voor de hond met antibiotica, diarreepillen, zalfjes voor z'n oren etc. Het plan is om vanmiddag richting Drakensberg te rijden en dan morgen de Sanipass te doen.
   
  Ha, valt ons plan even in het water. Vanwege de paasdrukte is alles vol! Zelfs de campings. We moeten het plan dus aanpassen. Gelukkig kunnen we nog twee nachten langer bij Bridget blijven. Absoluut geen straf. Sterker nog, het is hier heel gezellig. En Durban vindt het helemaal fantastisch. Vier nieuwe vriendjes, een zwembad…hij heeft de tijd van z'n leven.
   
   
  Dag 584, vrijdag 6 april
   
  Vandaag maar even kijken wat we gaan doen de komende dagen. We moeten in ieder geval voor 15 april Zuid-Afrika verlaten, dan loopt namelijk ons visum af. Waarschijnlijk gaan we morgen alsnog op de bonnefooi richting Drakensberg. Daarna door naar Nelspruit, de laatste grote stad voor de grens met Mozambique. En dan zal het echte reizen weer beginnen. Geen uitgebreide supermarkten meer. Geen B&B's meer in ieder dorpje. Niet meer genieten van een echte cappucino. Nee, terug naar de (nog) niet geciviliseerde wereld.
   
   
 

4 – 6 april Durban en omgeving :

Die laatste dagen in Zuid-Afrika zijn heel bijzonder geworden. En dat hebben we eigenlijk aan onze eigen Durbster te danken. Hij was de reden dat we een nacht in Durban wilden/moesten doorbrengen; voor een kennismaking met Michelle (zijn fokker) en een bezoek aan de State Vet. Laatste gaf ons trouwens behoorlijk de zenuwen toen zij mededeelde dat honden die uit Mozambique terugkomen naar Zuid-Afrika een maand in quarantaine moeten, vanwege de ziekte ‘hartworm'. Een ziekte die alleen in Mozambique voorkomt. Dat was schrikken. Hoe zit het met Malawi of Tanzania? Moet Durban dan ook in quarantaine? Na een telefoontje met de ambassade van Tanzania waren we iets meer gerustgesteld. Zolang de papieren van Zuid-Afrika in orde zijn, hebben zij geen problemen. Desalniettemin was dit voor ons een moment van nadenken, of realiseren dat wij nu met een hond kwetsbaarder zijn geworden. Het laatste wat je wil meemaken is dat we Durban in quarantaine moeten doen.

De ontmoeting met Michele was erg leuk. Zij had Durbans moeder en een neefje meegenomen. Grappig hoe er bijna geen vorm van herkenning of iets van tederheid was tussen moeder en zoon. Voor deze hernieuwde kennismaking had ik Durban 's ochtends onder een veel te kleine douche in een veel te kleine badkamer proberen te wassen (zodat wij een mooie witte hond konden laten zien). Ha, wat een slagveld was dat geworden. Peet en ik zijn vervolgens een uur bezig geweest om én badkamer én slaapkamer schoon te maken. Terwijl Durban ondertussen in de tuin aan het graven was en dus weer net zo vies werd als voor het douchen (als ik nog eens een goed idee heb…)

Michele had voor ons een onderkomen geregeld bij Bridget, een vriendin van haar die een B&B heeft (www. Shenindor.co.za). Wat een fantastische B&B! Hoog gelegen op 1 van de “1000 Hills” in een omgeving die bekend staat om zijn…heuvels. Het uitzicht was magnifiek, de cottage goed verzorgd en verder mag en kan alles. Ze heeft zelf 4 labradors, 6 katten en twee paarden. Durban heeft daar de tijd van zijn leven gehad. Vanwege paasweekend zijn wij twee nachten langer bij Bridget gebleven. Een bijzonder warme en lieve vrouw. In die korte tijd is er een warme vriendschap ontstaan.

   
   
  Dag 585, Zaterdag 7 april Alverstone – N3 Pietermaritzburg – Howick – Lions River – Nottingham –Pietermaritzburg – R 56 Richmond – Byrne - Cunningham Castle.
   
  Kilometerstand begin 66.532
  Kilometerstand eind 66.802
 

Km vandaag 270

  Km totaal 47.504
   
 

Vertrektijd 10.40

  Aankomsttijd 17.45
 

Aantal uren onderweg 7

   
 

7 -9 april Richmond, Drakensberg, Sani-Pass

Bridget had voor ons geregeld dat wij bij twee vrienden van haar konden slapen in de buurt van Drakensberg. En ook Bernard en Sean kunnen we nu rekenen we tot onze Zuid-Afrikaanse vriendenclubje. Vanaf hun cottage hebben we een uitstapje gemaakt naar de Sani-Pass over Drakensberg. Bovenop die pas bevindt zich de hoogstgelegen bar/pub van Afrika (2874mtr). Om deze bar te bereiken moet je wel de grens over met Lesotho. En zo kunnen we ook zeggen dat we in Lesotho zijn geweest. Helaas niet lang. Maar voldoende om te weten dat wij hier absoluut naar toe willen. En dan op de manier zoals vele reizigers Lesotho verkennen; rondtrekken met een pony.

   
   
 

Grensdag

  Dag 586, Zondag 8 april Cunningham Castle–Byrne- R 617 Underberg – Sani Pass (Drakensberg) – Sani top in Lesotho – R617 Byrne - Cunningham Castle
   
  Kilometerstand begin 66.802
  Kilometerstand eind 67.105
  Km vandaag 303
  Km totaal 47.807
   
  Vertrektijd 10.30
  Aankomsttijd 17.30
  Aantal uren onderweg 7
   
   
  Dag 587, Maandag 9 april Byrne – Richmond – N3 PMB – tussenstop Lions River – N11 Ladismith – Newcastle – Volksrust – Amersfoort - Ermelo
   
  Kilometerstand begin 67.105
  Kilometerstand eind 67.683
  Km vandaag 578
  Km totaal 48.385
   
  Vertrektijd 10.20
  Aankomsttijd 19.30
  Aantal uren onderweg 9
   
  Tanken 67.677km / 102 ltr / R652
   
 

9-13 april Nelspruit

De laatste etappe in Zuid-Afrika was richting het noorden. Via plaatsen als Amersfoort en Ermelo reden we naar Nelspruit, de laatste grote stad voor de grens met Mozambique. Aangezien de luchtslang van onze airconditioning het spontaan had begeven moesten we het blokkenmonster twee dagen laten staan bij de plaatselijke landroverdealer. Daar maakten we kennis met Adam die ons wist te overtuigen toch naar Malawi te gaan. Ons oorspronkelijke plan was via de kust van Mozambique naar Tanzania te rijden. Maar een plan wordt gemaakt om gewijzigd te kunnen worden, toch? Verder moesten we opnieuw naar de State-Vet voor de officiële ondertekening op Durbans gezondheidsverklaring. Dit hebben we niet in Durban laten doen aangezien het maar 7 dagen geldig is. Hier wist de dierenarts ons te vertellen dat zij alleen wilde ondertekenen als wij het importdocument van Mozambique konden laten zien. Ha, dat hadden wij niet. Volgens haar moesten we eerst naar Maputo (hoofdstad Mozambique) , zonder hond natuurlijk, om bij het ministerie van landbouw de vergunning op te halen. Dan terugkomen naar Nelspruit en bij haar het document afleveren zodat zij de verklaring zou kunnen ondertekenen…Wat een grap. Dit zou ons minimaal een dag, misschien zelfs twee kunnen kosten. Ondertussen zaten wij zelf tegen een deadline aan te kijken; binnen drie dagen zou ons visum aflopen…

Afin, enige telefoontjes en faxen later hadden wij alsnog de benodigde papieren en stempels in bezit. Zo blijkt maar weer dat je je niet te snel moet laten ontmoedigen…En niet standaard aannemen dat de weg die je wordt gewezen de enige zal zijn.

   
   
  Dag 588, Dinsdag 10 april Ermelo – R36 Breyten – Carolina – R38 Badplaas - Nelspruit
   
 

Kilometerstand begin 67.683

  Kilometerstand eind 67.948
  Km vandaag 265
  Km totaal 48.650
   
 

Vertrektijd 8.30

 

Aankomsttijd 12.40

  Aantal uren onderweg 4
   
   
  Dag 589 en 590 woensdag 11 / donderdag 12 april niet met auto gereden. Wel met een huurauto naar Gods Window gereden. De R538 richting White River, Hazyview, Graskop. En terug via R537 Sabie, Schagen, Alkmaar naar Nelspruit.
   
   
 

Dag 591, Vrijdag 13 april hebben we, na een verblijf van bijna 6 maanden, Zuid-Afrika verlaten en zijn we Mozambique binnengereden.

   
Zuid-Afrika