>
Zandvoort 30-08-'05
België 31-08-05
Frankrijk 31-08 - 11-09-'05
Spanje 11 - 23-09-'05
Marokko 23-09 - 10-10 / 08-03 - 08-06
West-Sahara  
Mauritanië 14 - 17-10-'05
Senegal 18-10 - 25-11-'05
Gambia 04-11 -10-11
Mali 26-11 - 18-12
Burkina Faso 19-12 -
Niger 25/26 - 31-12, 16-01 '06 - 18-02-'06 /
Benin 18-02 - 08-03-'06
Niger 10-06 - 26-06-'06
Tsjaad 06-06 - 30-06-'06
Kameroen 30-06 - 21-07-'06
Gabon 03-07 - 09-08-'06
Congo 23-07 - 09-08'06
DRC  
Angola 09-08 -
Namibië 09 -
Zambia  
Botswana  
Namibië 09 -
Zuid Afrika 02-11 - 13-4-'07
Mozambique 13-04 - 28-4-'07
Malawi 28-4-'07 - 16-05-'07
Tanzania 16-05 - 14-06-'07
Kenya 14-06 - 03-07-'07
Ethiopië 03-07 - 18-07-'07
Djibouti  
Soedan 18-07-'07 -
Egypte  
Libië  
Tunesië  

Rabat-Visumaanvraag-Casablanca

   
  Dinsdag 27 september, 16.00 uur. We rijden Salé/ Rabat binnen met één heel belangrijk doel: visum Mauritanië bemachtigen. Van alle grote steden lijkt Rabat ons het minst interessant, maar het is de vestigingsplaats van de ambassade van Mauritanië.
  Volgens het boekje moet er een leuke camping liggen aan het strand van Salé. Prima, want we gaan er vanuit hier 2, als het tegenzit 3 dagen door te brengen. Na een uur als dwazen te hebben rondgereden geven we het op. Geen camping te vinden. En eerlijk gezegd valt Salé ons ook tegen. We kiezen voor plan B: Rabat Hilton hotel. Bijkomend voordeel is dat de ambassade op 5 minuten ervandaan ligt. Eén van de vele voordelen van dit vijf sterren hotel versus een camping.
  Tijdens een overheerlijk diner met prachtig uitzicht over een groot zwembad plannen we de volgende dag. Zeven uur opstaan, ontbijten en kopieën maken van de paspoorten.
  Taxi nemen en om exact half negen voor de deur van de ambassade te staan. De volgende morgen gaat alles zoals gepland. En inderdaad, exact half negen staan we voor de deur. Een vriendelijke bewaker komt ons tegemoet. “Visum Mauritanië?”vraagt hij. “Oui” antwoorden wij beiden beleefd. “ Aha, it has moved to Casablanca” en hij laat een A4tje geplakt op de deur zien met een adres in Casablanca.
  Daar sta je dan met je goede gedrag. Zeven uur opgestaan, alles goed geregeld, voor de verkeerde deur in de verkeerde plaats. Een beetje beduusd lopen we weg. Zijn we slordig geweest met het uitzoeken waar je het visum moet halen? Nee, dat is het niet. Alle boekjes (Lonely Planet ed.) spreken over Rabat. Zou het te maken hebben met de coup nog niet zo lang geleden? Of is dit gewoon Afrika?
  Afin, de planning aanpassen en op naar Casablanca. Een stad waar we toch een bezoek aan wilden brengen. Al is het maar vanwege Humphrey Bogard en Ingrid Bergman. Het blijkt dat je voor nostalgie niet naar Casablanca hoeft te komen. Sterker nog, het is absoluut een westerse industriestad met nog weinig exotische invloeden. Bovendien rijden ze als gekken. Het verkeer is absoluut wild. Van alle kanten razen auto's, taxi's en brommertjes voorbij. We houden een ‘petit taxi' aan om ons voor te gaan naar de ambassade. Wauw, gekkenwerk. Wat ben ik blij dat Peter rijdt. De taxichauffeur houdt nergens rekening mee. Dit betekent dat hij zijn kleine, zwaar gedeukte rode peugeotje 205 overal tussendoor frommelt en verwacht dat Peter hem volgt met de grote landrover met een draaicirkel van een voetbalveld.
  Peter is een absolute held! Zonder kleerscheuren bereiken we de ambassade. Het is inmiddels 15.00 uur. Benieuwd of ze nog enige actie ondernemen. “Nee”, vertelt een totaal ongeïnteresseerd jongmens ons. “Morgen om 8.30 uur terugkomen”. Dit hadden we wel verwacht en wij rijden op ons gemak via het strand naar downtown Casablanca.
  Hyatt Regency hotel is de bestemming voor vannacht. Het hotel heeft een pianobar die herinneringen oproept aan de film Casablanca. Als je dan toch in Casablanca bent dan moet je het ook goed doen…En zo zitten we 's avonds met Ons drankje onder het genot van pianospel weg te zwijmelen over tijden en beelden van vroeger. De visumaanvraag verdwijnt even uit beeld.
  De volgende morgen zitten we al om 7.50 uur in de taxi. Gelukkig maar want de ochtendspits in Casablanca is dramatisch. Net voor half negen staan we weer voor de poort. Gewapend met de benodigde papieren en kopieën. Vol trots en overtuiging en met een beleefde glimlach kunnen we steeds overhandigen wat ons wordt gevraagd: paspoort en een kopie, 2 pasfoto's, autopapieren en een kopie. Dat laatste ontbreekt. Verdorie, geen kopie van de autopapieren. Geen paniek 500 meter verderop is een stalletje met een kopieermachine, fax en je kan er pasfoto's laten maken. Goed nagedacht. Al met al zijn we om 9.10 uur klaar. Morgen om 11.00 uur kunnen we langskomen om het visum op te halen.
  Als wij werkelijk op dat tijdstip een visum krijgen, valt ons dat 100% mee. Alle spookverhalen over het kopen en met 10% verlies verkopen van vliegtuigtickets om een visum te bemachtigen kunnen verdwijnen naar fabeltjesland.
   
  De dag brengen we door met een bezoek aan Moskee Hassan II. Een modern technisch hoogstandje (letterlijk en figuurlijk). Elektronisch vernuft gecombineerd met traditionele kunst, normen en waarden ten dienste van een allesoverheersend geloof. Deze moskee is de op 3 na grootste ter wereld. Gebouwd in 1986 tot en met 1993 en van alles voorzien.
  Vloerverwarming, een beweegbaar dak (waar de Arena nog wat van kan leren), reguleerbare water kanalen etc… De moskee kan op een drukke dag 105.000 gelovigen plaats geven. Overweldigend niet in de laatste plaats door de locatie deels op het water.
   
  Later op de dag, na wat te luieren aan het zwembad slenteren we door Casablanca. Het valt ons op dat in vergelijking met Fès de mannen hier agressiever zijn met hun blikken. Ook zijn ze hier makkelijker in het rommelen met de prijzen. Taxi van hotel naar moskee heen 7 Dirham. Voor de weg terug werd rustig 30 Dirham gevraagd. Wij zijn natuurlijk niet van gisteren en niet bij deze meneer ingestapt. We hebben wel wat geleerd in de Medina in Fès. De volgende morgen, na wederom een wilde achtervolging met onze landrover achter de taxichauffeur aan arriveren wij netjes om 11.00 uur bij het consulaat. Om 11.02 uur rijden wij richting Marrakech als trotse bezitters van een visum voor Mauritanië.
   
Marokko
Fès-de Medina
 
Rabat-Visumaanvraag-Casablanca
 
Marrakech, de betovering
 
Onze eerste piste en de Marokkaanse Woestijn
 
Opnieuw Marokko!?
 
Het einde, maar ook Opnieuw beginnen