Zandvoort 30-08-'05
België 31-08-05
Frankrijk 31-08 - 11-09-'05
Spanje 11 - 23-09-'05
Marokko 23-09 - 10-10 / 08-03 - 08-06
West-Sahara  
Mauritanië 14 - 17-10-'05
Senegal 18-10 - 25-11-'05
Gambia 04-11 -10-11
Mali 26-11 - 18-12
Burkina Faso 19-12 -
Niger 25/26 - 31-12, 16-01 '06 - 18-02-'06 /
Benin 18-02 - 08-03-'06
Niger 10-06 - 26-06-'06
Tsjaad 06-06 - 30-06-'06
Kameroen 30-06 - 21-07-'06
Gabon 03-07 - 09-08-'06
Congo 23-07 - 09-08'06
DRC  
Angola 09-08 -
Namibië 09 -
Zambia  
Botswana  
Namibië 09 -
Zuid Afrika 02-11 - 13-4-'07
Mozambique 13-04 - 28-4-'07
Malawi 28-4-'07 - 16-05-'07
Tanzania 16-05 - 14-06-'07
Kenya 14-06 - 03-07-'07
Ethiopië 03-07 - 18-07-'07
Djibouti  
Soedan 18-07-'07 -
Egypte  
Libië  
Tunesië  
Vertraging Niamey, 20 juni 2006
   
 

Dinsdag precies een week geleden waren Peter en ik bezig met de laatste voorbereidingen voor het vertrek gepland op donderdag. Op dat moment hadden wij nog geen idee van het onheil wat mij te wachten stond.

We hadden besloten via Tsjaad te rijden en opnieuw had Maurice een vriendje ingeschakeld; Generaal Mai Manga. Zijn broer is Chef de Canton van het grensplaatsje Nguigmi. Verder heeft hij een aantal hooggeplaatste familieleden en vrienden in Tsjaad. Altijd handig dit soort contacten. De laatste weken zijn er bij Lake Tschad wat ongeregeldheden geweest met rebellen, maar Generaal Mai Manga zal ervoor zorgen dat wij onder begeleiding door dit gebied heen rijden. Gerustgesteld door dit nieuws deden wij onze laatste boodschappen.

Die dinsdagavond was ik erg moe en besloot nog voor het avondeten naar bed te gaan. Mijn voorhoofd voelde een beetje klam aan en ik bleek lichte verhoging te hebben. En dat was het begin van vijf dagen hel. Die nacht heb ik werkelijk geen oog dicht gedaan en was de wc mijn beste vriend. Verschrikkelijke krampen, hoge koorts en de gebruikelijke drama's die zich in dat kleine kamertje kunnen afspelen. De volgende dag wilden Peter en Julie dat ik naar de kliniek zou gaan, maar ik was echt tot niks in staat. Daarbij hoopte ik dat het slechts een kortdurende griep zou zijn. Helaas, na toch een bezoek aan de arts en een aantal tests, bleek ik een bacterie in mijn darmen te hebben opgelopen. Met een buitentemperatuur van 40C + lag ik verkreukeld in een te warm bedje met 39,6 C koorts. Ziek zijn is geen pretje, maar in deze omstandigheden vond ik mezelf helemaal zielig…Omringd door de lieve zorgen van Peter, mijn lieve bezorgde schat, kon ik niks anders doen dan mij overgeven aan de kuren en grillen van maag en darmen. Hopend dat de antibiotica snel aan zou slaan. Als ik me een beetje goed voelde speelden Peter en ik een spelletje kaart, of las ik een boek ( en dus ben ik nu al door mijn voorraad boeken voor de komende weken heen). 's Avonds kreeg ik lieve sms-jes van een vriendinnetje uit Nederland en lag ik een beetje naar het plafond te staren. Zo bracht ik zwetend en ijlend mijn dagen door in het huisje wat ik inmiddels tot ‘de gevangenis' had omgedoopt.

Gelukkig werkte de antibiotica en voel ik me nu weer helemaal top. En ergens denk ik dat het goed is geweest voor mij dat ik zo ziek ben geweest. Hoe gek dat ook klinkt. Het negatieve beeld dat ik had sinds onze terugkeer in Niamey is verdwenen. Als we nu door de straten rijden zie ik weer de charme van deze echte Afrikaanse stad. De straten zijn natuurlijk nog steeds vies en smerig, maar dat is niet meer het enige dat mij opvalt. De gekleurde winkeltjes die het straatbeeld sieren. De marktkraampjes met de roodgeel gekleurde mango's aan de kant van de weg. De lachende jongetjes die hun best doen bij het stoplicht hun goederen te verkopen aan de automobilisten. De groepjes mannen die samen het theeritueel delen.

Mijn westerse en dus ongeduldige kijk op het leven hier is weg. Dit betekent niet dat ik bepaalde dingen begrijp (of zou aanmoedigen), maar ik heb weer ruimte voor het ‘andere'. Ik kan weer genieten van deze wereld…ik voel weer de grootsheid van onze reis.

Aanstaande donderdag, na een week vertraging, vertrekken wij richting Tsjaad. Met behulp van een landkaart en de coördinaten uit “Sahara Overland” (Chris Scott) heeft Peter de route volledig ingevoerd in de GPS. Het gedeelte in Tsjaad (620 km) zal voornamelijk piste zijn, slechts de laatste 80km is verharde weg. The African Way krijgt weer vervolg en eindelijk:

Na negen maanden gaan wij land nummer negen bezoeken…Tsjaad, here we come!

Ach… en toen nog een dag vertraging…

Woensdag 21 juni; vandaag is opgeroepen tot een landelijke staking op donderdag 22 juni!

Uit protest tegen de hoge benzineprijzen ligt morgen het hele land plat. Julie raadt ons uit veiligheidsredenen af om morgen te reizen. Oké, een dag extra maakt ook niks meer uit…

   
Niger
Kerstdagen in Niamey
 
Niger, onze eerste kennismaking met het land
 
Agadez
 
Niamey
 
Vertraging