Zandvoort 30-08-'05
België 31-08-05
Frankrijk 31-08 - 11-09-'05
Spanje 11 - 23-09-'05
Marokko 23-09 - 10-10 / 08-03 - 08-06
West-Sahara  
Mauritanië 14 - 17-10-'05
Senegal 18-10 - 25-11-'05
Gambia 04-11 -10-11
Mali 26-11 - 18-12
Burkina Faso 19-12 -
Niger 25/26 - 31-12, 16-01 '06 - 18-02-'06 /
Benin 18-02 - 08-03-'06
Niger 10-06 - 26-06-'06
Tsjaad 06-06 - 30-06-'06
Kameroen 30-06 - 21-07-'06
Gabon 03-07 - 09-08-'06
Congo 23-07 - 09-08'06
DRC  
Angola 09-08 -
Namibië 09 -
Zambia  
Botswana  
Namibië 09 -
Zuid Afrika 02-11 - 13-4-'07
Mozambique 13-04 - 28-4-'07
Malawi 28-4-'07 - 16-05-'07
Tanzania 16-05 - 14-06-'07
Kenya 14-06 - 03-07-'07
Ethiopië 03-07 - 18-07-'07
Djibouti  
Soedan 18-07-'07 -
Egypte  
Libië  
Tunesië  

De Oversteek

   
  Slechts 35 minuten is de oversteek. Ik wil bijna zeggen, helaas maar 35 minuten. De boot is erg luxe.
  Wanneer we de boot afrijden voel ik een paar lichte zenuwen door mijn keel gieren. Straks de grensovergang Spanje-Marokko. Het zal anders zijn dan de ‘grensovergangen' binnen Europa, maar hoe anders? Hoe ingewikkeld wordt het ons gemaakt? Hoeveel tijd zijn we kwijt? Is er een kans dat we niet worden toegelaten? Deze vragen schieten door mijn hoofd. De vragen van een “groentje”, een beginnende Overlander.
  We hebben voor de oversteek Algeciras-Ceuta gekozen. Ceuta is nog steeds Spaans grondgebied (en dus een enclave) en volgens kenners is het rustiger aankomen dan Tanger.
  Met behulp van de GPS en verkeersborden die ‘Marokko' aangeven naderen we de grens. Snel nog even goedkoop tanken! Aan de Spaanse zijde mogen we gelijk doorrijden. Nu gaat het gebeuren; de Marokkaanse autoriteiten. Een oudere man, traditioneel gekleed en met een identiteitspasje opgespeld, komt naar ons toe. Peter moet met de paspoorten en autopapieren naar een drietal loketten: Douane, Politie en Gendarmerie. Ik moet bij de auto blijven. Nieuwsgierig kijk ik om mij heen. Er staan meerdere auto's geparkeerd en er heerst redelijk wat bedrijvigheid. Het komt echter niet over als chaotisch of bedreigend. Een uurtje later begin ik mij enige zorgen te maken. Wanneer en wat voor actie moet ik ondernemen als Peter niet terug komt? Ik besluit de auto te verlaten en loop richting de loketten. Bij het achterste luikje -natuurlijk- staat Peter. Bijna klaar. Er was een probleem omdat de auto op naam van de B.V. staat maar na wat praten hebben we binnen een uur de benodigde stempels.
  “Marokko, here we come!”
  We rijden met de auto langs de loketten en worden tegengehouden. Een nors uitziende douanier stelt ons de gebruikelijke vragen; Iets aan te geven? Alcohol? Sigaretten? Nee. Achterdeur open. Hij werpt een snelle blik naar binnen. En dan; hebben jullie zendapparatuur (verboden in Marokko)? We geven de walkie talkies toch maar niet aan. Hij laat ons doorrijden. Gelukkig, want je wilt onze auto niet uitpakken. Iets verderop worden we weer tegengehouden. Wat nu? Op de zijkant van onze auto is de kaart van Afrika geplakt. Er loopt een grens tussen Westelijke Sahara en Marokko. Fout! Volgens de douanier behoort de Westelijke Sahara toe aan Marokko en hij verwijdert prompt een streepje van de kaart (gelukkig is alles geplakt)! Aan beide kanten natuurlijk. Trots volk.
   
  Iets langer dan een uur. Dat valt 100% mee. “Marokko here we come!”
   
Spanje